Zum Inhalt springenSkip to content

DeenStudy Hadith

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Die Überlieferungen des Propheten ﷺ entdecken und durchsuchen.Discover and search the narrations of the Prophet ﷺ.

Mit Konto auf allen Geräten synchronisiert. Als Gast nur auf diesem Gerät.Synced across devices when signed in. Guests save on this device only.

SO LIEST DU AM LIEBSTENMAKE YOURSELF COMFORTABLE

Deine LeseansichtYour reading view

Jede Sprache in deiner Größe. Die Vorschau passt sich direkt an.Your preferred size for every language. Preview changes instantly.

نَصٌّ عَرَبِيٌّ لِلْقِرَاءَةِ

Gut lesbar. In deinem Tempo.

Clear text. Your own pace.

Nur Anzeigeeinstellungen auf diesem Gerät. Hadithtexte, Quellen und Kontodaten bleiben unverändert.Only display preferences on this device. Hadith texts, sources and account data stay unchanged.
Sammlungen direkt öffnenOpen collections directly
Filter löschenClear filters

Arabische Originalquelle: Sunnah.com. Deutsche Übersetzungen: DeenStudy. Bitte bei Verständnisfragen den Originaltext und qualifizierte Lehrer heranziehen.Arabic source: Sunnah.com. German translations: DeenStudy. Refer to the original and qualified teachers for interpretation.

Sahih Muslim 1707 c

Hadd-Strafe für das Trinken von AlkoholHadd punishment for drinking alcoholباب حَدِّ الْخَمْرِ ‏‏

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ ‏.‏
Dieser Hadith wird von Sufyān überliefert.
This hadith is narrated on the authority of Sufyan.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1708

Anzahl der Peitschenhiebe im Falle von TaʿzīrNumber of lashes in the case of ta'zeerباب قَدْرِ أَسْوَاطِ التَّعْزِيرِ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ إِذْ جَاءَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جَابِرٍ فَحَدَّثَهُ فَأَقْبَلَ، عَلَيْنَا سُلَيْمَانُ فَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جَابِرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يُجْلَدُ أَحَدٌ فَوْقَ عَشَرَةِ أَسْوَاطٍ إِلاَّ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏
Abū Barda al-Anṣārī berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Niemandem sollen mehr als zehn Peitschenhiebe verabreicht werden, außer im Fall einer Hadd-Strafe aus den Hudūd Allahs.
Abu Barda Ansari reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: None should be given more than ten lashes, but in case of any Hadd out of the Huded of Allah.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1709 a

Die Hadd-Strafen sind eine Sühne für diejenigen, an denen sie vollzogen werden.The Hadd punishments are an expiation for those on whom they are carried outباب الْحُدُودُ كَفَّارَاتٌ لأَهْلِهَا ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ ‏"‏ تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَعُوقِبَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ ‏"‏ ‏.‏
ʿUbāda ibn aṣ-Ṣāmit überlieferte: Während wir uns in der Gesellschaft des Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) befanden, sagte er: „Schwört mir den Treueid, dass ihr Allah nichts beigesellen werdet, dass ihr keinen Ehebruch begehen werdet, dass ihr nicht stehlen werdet und dass ihr kein Leben nehmen werdet, dessen Tötung Allah verboten hat, außer mit rechtmäßiger Begründung. Wer von euch dies erfüllt, dessen Lohn obliegt Allah. Und wer etwas davon begeht und dafür bestraft wird, für den wird dies eine Sühne sein. Wenn jemand etwas davon begeht und Allah seinen Fehler verbirgt, dann liegt seine Angelegenheit bei Allah: Wenn Er will, vergibt Er ihm, und wenn Er will, bestraft Er ihn.“
Ubida b. as-Samit reported: While we were in the company of Allah's Messenger (may peace be upoi him) he said: Swear allegiance to me that you will not associate anything with Allah, that you will not commit adultery, that you will not steal, that you will not take any life which it is forbidden by Allah to take but with (legal) justification; and whoever among you fulfils it, his reward is with Allah and he who commits any such thing and is punished for it, that will be all atonement for it And if anyone commits anything and Allah conceals (his faultfls), his matter rests with Allah. He may forgive if He likes, and He may punish him if He likes.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1709 b

Die Hadd-Strafen sind eine Sühne für diejenigen, an denen sie vollzogen werden.The Hadd punishments are an expiation for those on whom they are carried outباب الْحُدُودُ كَفَّارَاتٌ لأَهْلِهَا ‏‏

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ فَتَلاَ عَلَيْنَا آيَةَ النِّسَاءِ ‏Qur’an 60:12{‏ أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا‏}‏ الآيَةَ ‏.‏
Dieser Hadith wurde von Zuhri mit derselben Überliefererkette überliefert, mit dem Zusatz: „Er trug uns den Vers über die Frauen vor, nämlich dass sie Allah nichts beigesellen werden.“
This hadith has been narrated on the authority of Zuhri with the same chain of transmitters with this addition:" He recited to us the verse pertaining to women, viz, that they will not associate anything with Allah.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1709 c

Die Hadd-Strafen sind eine Sühne für diejenigen, an denen sie vollzogen werden.The Hadd punishments are an expiation for those on whom they are carried outباب الْحُدُودُ كَفَّارَاتٌ لأَهْلِهَا ‏‏

وَحَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كَمَا أَخَذَ عَلَى النِّسَاءِ أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَقْتُلَ أَوْلاَدَنَا وَلاَ يَعْضَهَ بَعْضُنَا بَعْضًا ‏"‏ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَتَى مِنْكُمْ حَدًّا فَأُقِيمَ عَلَيْهِ فَهُوَ كَفَّارَتُهُ وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏
ʿUbāda ibn aṣ-Ṣāmit überlieferte: Der Gesandte Allahs (ﷺ) nahm von uns ein Treuebekenntnis entgegen, wie er es von den Frauen entgegengenommen hatte: dass wir Allah nichts beigesellen, nicht stehlen, keine Unzucht begehen, unsere Kinder nicht töten und einander keine Verleumdung vorbringen werden. Wer von euch dieses Treuebekenntnis erfüllt, dessen Lohn obliegt Allah. Und wem von euch die vorgeschriebene Strafe auferlegt wird und sie vollstreckt wird, für den ist dies eine Sühne dafür. Wessen Sünden Allah jedoch verborgen hat, dessen Angelegenheit liegt bei Allah: Er kann ihn bestrafen, wenn Er will, oder ihm vergeben, wenn Er will.
'Ubida b. as-Samit reported: Allah's Messenger (ﷺ) took (a pledge) from us as he took from the women that we will not associate anything with Allah and we will not steal, and we will not commit adultery, and we will not kill our children, and we will not bring calumny upon one another. And he who amongst you fulfils (this pledge), his reward rests with Allah, and he upon whom amongst you is imposed the prescribed punishment and that is carried out, that is his expiation (for that sin), and he whose (sins) were covered by Allah, his matter rests with Allah. He may punish him if He likes or may forgive him if He so likes.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1709 d

Die Hadd-Strafen sind eine Sühne für diejenigen, an denen sie vollzogen werden.The Hadd punishments are an expiation for those on whom they are carried outباب الْحُدُودُ كَفَّارَاتٌ لأَهْلِهَا ‏‏

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَمِنَ النُّقَبَاءِ الَّذِينَ بَايَعُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَقْتُلَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ نَنْتَهِبَ وَلاَ نَعْصِيَ فَالْجَنَّةُ إِنْ فَعَلْنَا ذَلِكَ فَإِنْ غَشِينَا مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَانَ قَضَاءُ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ كَانَ قَضَاؤُهُ إِلَى اللَّهِ ‏.‏
ʿUbāda ibn as-Sāmit berichtete: Ich gehörte zu jenen Anführern, die dem Gesandten Allahs (ﷺ) den Treueid leisteten, dass wir Allah nichts beigesellen, keinen Ehebruch begehen, nicht stehlen, keine Seele töten, die Allah verboten hat – außer aus rechtmäßigem Grund –, nicht plündern und Allah und Seinem Gesandten nicht ungehorsam sein werden. Wenn wir dies tun, wird das Paradies die Belohnung sein; und wenn wir ein Vergehen begehen, für das wir in dieser Welt nicht bestraft werden, dann wird Allah darüber entscheiden. Ibn Rumh sagte: Das Urteil darüber liegt bei Allah.
Ubida b. as-Samit repnrted: I was one of those headmen who swore allegiance to Allah's Messenger (ﷺ) that we will not associate anything with Allah, and will not commit adultery, and will not steal, and will not kill any soul which Allah has forbidden, but with justice nor plunder, nor disobey (Allah and His Apostle), then Paradise (will be the reward) in case we do these (acts) ; and if we commit any outrage (and that goes unpunished in the world), it is Allah Who would decide about it. Ibn Rumh said: Its judgment lies with Allah.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1710 a

Für Verletzungen, die durch Tiere oder durch einen Sturz in ein Bergwerk oder einen Brunnen verursacht wurden, gibt es keine Diyah.There is no Diyah for injuries caused by animals or by falling into a mine or wellباب جَرْحُ الْعَجْمَاءِ وَالْمَعْدِنِ وَالْبِئْرِ جُبَارٌ ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ، سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْبِئْرُ جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمْسُ ‏"‏ ‏.‏
Abu Huraira berichtete, dass Allahs Gesandter (ﷺ) sagte: Für eine von einem Tier verursachte Verletzung ist keine Entschädigung zu leisten, ebenso wenig für den Sturz in einen Brunnen oder in ein Bergwerk; und ein Fünftel des verborgenen Schatzes (Schatzfundes) steht dem Staat zu.
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: No requital is payable for a wound caused by an animal, for (falling into) a well and a mine, and one-fifth (is the share of the government) in the buried treasure (treasure-trove).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1710 b

Für Verletzungen, die durch Tiere oder durch einen Sturz in ein Bergwerk oder einen Brunnen verursacht wurden, gibt es keine Diyah.There is no Diyah for injuries caused by animals or by falling into a mine or wellباب جَرْحُ الْعَجْمَاءِ وَالْمَعْدِنِ وَالْبِئْرِ جُبَارٌ ‏‏

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ عِيسَى - حَدَّثَنَا مَالِكٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِإِسْنَادِ اللَّيْثِ ‏.‏ مِثْلَ حَدِيثِهِ ‏.‏
Ein Hadith wie dieser ist auf die Autorität von Zuhrī überliefert worden.
A hadith like this has been transmitted on the authority of Zuhri.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1710 c

Für Verletzungen, die durch Tiere oder durch einen Sturz in ein Bergwerk oder einen Brunnen verursacht wurden, gibt es keine Diyah.There is no Diyah for injuries caused by animals or by falling into a mine or wellباب جَرْحُ الْعَجْمَاءِ وَالْمَعْدِنِ وَالْبِئْرِ جُبَارٌ ‏‏

وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِمِثْلِهِ ‏.‏
Ein Hadith wie dieser wurde nach einer Überlieferung von Abū Huraira überliefert.
A hadith like this has been transmitted on the authority of Abu Huraira.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1710 d

Für Verletzungen, die durch Tiere oder durch einen Sturz in ein Bergwerk oder einen Brunnen verursacht wurden, gibt es keine Diyah.There is no Diyah for injuries caused by animals or by falling into a mine or wellباب جَرْحُ الْعَجْمَاءِ وَالْمَعْدِنِ وَالْبِئْرِ جُبَارٌ ‏‏

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الأَسْوَدِ، بْنِ الْعَلاَءِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ الْبِئْرُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جَرْحُهُ جُبَارٌ وَالْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمْسُ ‏"‏ ‏.‏
Abū Huraira berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Für eine Verletzung, die durch einen Sturz in einen Brunnen, in einem Bergwerk oder durch ein Tier verursacht wird, ist keine Entschädigung zu leisten; und auf einen verborgenen Schatz entfällt ein Fünftel (für die Regierung).
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: The wound caused (by falling) in the well, in the mine, and caused bv the animal has no requital for it; and there is one-fifth (for the government) in the buried treasure.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1710 e

Für Verletzungen, die durch Tiere oder durch einen Sturz in ein Bergwerk oder einen Brunnen verursacht wurden, gibt es keine Diyah.There is no Diyah for injuries caused by animals or by falling into a mine or wellباب جَرْحُ الْعَجْمَاءِ وَالْمَعْدِنِ وَالْبِئْرِ جُبَارٌ ‏‏

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِمِثْلِهِ ‏.‏
Ein Hadith wie dieser wurde von Abū Huraira überliefert.
A hadith like this has been transmitted on the authority of Abu Huraira.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1711 a

Der Eid soll vom Beklagten geleistet werdenOath should be sworn by the defendantباب الْيَمِينُ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ‏‏

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ ‏"‏ لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لاَدَّعَى نَاسٌ دِمَاءَ رِجَالٍ وَأَمْوَالَهُمْ وَلَكِنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏
Ibn ʿAbbās überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wenn den Menschen entsprechend ihren Behauptungen gegeben würde, würden sie das Leben von Menschen und deren Besitz fordern; doch der Eid muss von dem Beklagten abgelegt werden.“
Ibn Abbas reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: If the people were given according to their claims, they would claim the lives of persons and their properties, but the oath must be taken by the defendant.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1711 b

Der Eid soll vom Beklagten geleistet werdenOath should be sworn by the defendantباب الْيَمِينُ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ، أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ‏.‏
Ibn ʿAbbās überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) auf Grundlage des Eides des Beklagten ein Urteil fällte.
Ibn 'Abbas reported that Allah's Messenger (ﷺ) pronounced judgment on the basis of oath by the defendant.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1712

Die Pflicht, auf der Grundlage eines Zeugen und eines Eides zu urteilenThe obligation of judging on the basis of a witness and an oathباب الْقَضَاءِ بِالْيَمِينِ وَالشَّاهِدِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا زَيْدٌ، - وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ - حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ ‏.‏
Ibn ʿAbbās berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) ein Urteil auf Grundlage eines Eides und eines Zeugen (des Klägers) fällte.
Ibn 'Abbas reported that Allah's Messenger (ﷺ) pronounced judgment on the basis of an oath and a witness (by the plaintiff).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1713 a

Das Urteil des Richters ändert nichts an dem, was geschehen istSo the judgement of the judge does not change what happenedباب الْحُكْمِ بِالظَّاهِرِ وَاللَّحْنِ بِالْحُجَّةِ ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ إِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَىَّ وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ فَأَقْضِي لَهُ عَلَى نَحْوٍ مِمَّا أَسْمَعُ مِنْهُ فَمَنْ قَطَعْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلاَ يَأْخُذْهُ فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ بِهِ قِطْعَةً مِنَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏
Umm Salama überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

„Ihr bringt mir eure Streitigkeiten zur Entscheidung vor, wobei einige von euch vielleicht beredter in ihrer Darlegung sind als andere. Daher entscheide ich zu ihren Gunsten nach dem, was ich von ihnen höre. Bedenkt: Wenn ich ihm aufgrund meines Urteils etwas vom Recht seines Bruders zuspreche, soll er es nicht annehmen, denn ich habe ihm damit einen Anteil vom Höllenfeuer zugesprochen.“
Umm Salama reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: You bring to me, for (judgment) your disputes, some of you perhaps being more eloquent in their plea than others, so I give judgment on their behalf according to what I hear from them. (Bear in mind, in my judgment) if I slice off anything for him from the right of his brother, he should not accept that, for I sliced off for him a portion from the Hell.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1713 b

Das Urteil des Richters ändert nichts an dem, was geschehen istSo the judgement of the judge does not change what happenedباب الْحُكْمِ بِالظَّاهِرِ وَاللَّحْنِ بِالْحُجَّةِ ‏‏

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ كِلاَهُمَا عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ ‏.‏
Dieser Hadith ist über Hischām mit derselben Überliefererkette überliefert worden.
This hadith has been narrated on the authority of Hisham with the same chain of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1713 c

Das Urteil des Richters ändert nichts an dem, was geschehen istSo the judgement of the judge does not change what happenedباب الْحُكْمِ بِالظَّاهِرِ وَاللَّحْنِ بِالْحُجَّةِ ‏‏

وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ سَمِعَ جَلَبَةَ خَصْمٍ بِبَابِ حُجْرَتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ فَلَعَلَّ بَعْضَهُمْ أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ فَأَقْضِي لَهُ فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنَ النَّارِ فَلْيَحْمِلْهَا أَوْ يَذَرْهَا ‏"‏ ‏.‏
Umm Salama, die Ehefrau des Gesandten Allahs (ﷺ), berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) den Lärm der Streitenden an der Tür seiner Wohnung hörte. Er ging zu ihnen und sagte: „Ich bin ein Mensch, und die Streitenden bringen mir den Streitfall vor; vielleicht ist einer von ihnen wortgewandter als der andere. Ich halte ihn für denjenigen, der im Recht ist, und entscheide daher zu seinen Gunsten. Wem ich durch mein Urteil einen unrechtmäßigen Anteil vom Recht eines Muslims zuspreche, dem gebe ich einen Anteil am Feuer; er mag ihn auf sich nehmen oder ihn aufgeben.“
Umm Salama, the wife of Allah's Messenger (ﷺ), reported that Allah's Messenger (ﷺ) heard the clamour of contenders at the door of his apartment. He went to them, and said: I am a human being and the claimants bring to me (the dispute) and perhaps some of them are more eloquent than the others. I judge him to be on the right, and thus decide in his favcur. So he whom I, by my judgment, (give the undue share) out of the right of a Muslim,. I give him a portion of Fire; he may burden himself with it or abandon it.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1713 d

Das Urteil des Richters ändert nichts an dem, was geschehen istSo the judgement of the judge does not change what happenedباب الْحُكْمِ بِالظَّاهِرِ وَاللَّحْنِ بِالْحُجَّةِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ يُونُسَ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ قَالَتْ سَمِعَ النَّبِيُّ ﷺ لَجَبَةَ خَصْمٍ بِبَابِ أُمِّ سَلَمَةَ ‏.‏
Dieser Hadith wurde über Maʿmar mit einer geringfügigen Abweichung im Wortlaut überliefert.
This hadith has been transmitted on the authority of Ma'mar with a slight variation of words.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1714 a

Der Fall von HindThe case of Hindباب قَضِيَّةِ هِنْدٍ ‏‏

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ امْرَأَةُ أَبِي سُفْيَانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ لاَ يُعْطِينِي مِنَ النَّفَقَةِ مَا يَكْفِينِي وَيَكْفِي بَنِيَّ إِلاَّ مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ بِغَيْرِ عِلْمِهِ ‏.‏ فَهَلْ عَلَىَّ فِي ذَلِكَ مِنْ جُنَاحٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ خُذِي مِنْ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ مَا يَكْفِيكِ وَيَكْفِي بَنِيكِ ‏"‏ ‏.‏
ʿĀ'ischa berichtete: Hind, die Tochter von ʿUtba und Ehefrau von Abū Sufyān, kam zum Gesandten Allahs (ﷺ) und sagte: „Abū Sufyān ist ein geiziger Mann. Er gibt mir und meinen Kindern keinen ausreichenden Unterhalt, sodass ich gezwungen bin, ohne sein Wissen einen Teil seines Vermögens zu nehmen. Ist das für mich eine Sünde?“ Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Nimm von seinem Vermögen in angemessener, üblicher Weise so viel, wie dir und deinen Kindern genügt.“
A'isha reported: Hind. the daughter of 'Utba, wife of Abu Sufyan, came to Allah's Messenger (ﷺ) and said: Abu Sufyan is a miserly person. He does not give adequate maintenance for me and my children, but (I am constrained) to take from his wealth (some part of it) without his knowledge. Is there any sin for me? Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: Take from his property what is customary which may suffice you and your children.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1714 b

Der Fall von HindThe case of Hindباب قَضِيَّةِ هِنْدٍ ‏‏

وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَوَكِيعٍ ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏
Dieser Hadith wurde über Hischām mit derselben Überliefererkette überliefert.
This hadith has been narrated on the authority of Hisham with the same chair of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)