Hadith

Sahih Muslim 41

Die Erläuterung der Vorzüglichkeit des Islam und dessen, welcher Teil davon am besten istClarifying the superiority of Islam, and what part of it is bestباب بَيَانِ تَفَاضُلِ الإِسْلاَمِ وَأَىِّ أُمُورِهِ أَفْضَلُ ‏‏

حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ، - قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Dschābir überliefert, dass er den Gesandten Allahs sagen hörte: Ein Muslim ist derjenige, vor dessen Hand und Zunge die Muslime sicher sind.

It is narrated on the authority of Jabir that he heard the (Holy Prophet) say: A Muslim is he from whose hand and tongue the Muslims are safe.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 42 a

Die Erläuterung der Vorzüglichkeit des Islam und dessen, welcher Teil davon am besten istClarifying the superiority of Islam, and what part of it is bestباب بَيَانِ تَفَاضُلِ الإِسْلاَمِ وَأَىِّ أُمُورِهِ أَفْضَلُ ‏‏

وَحَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الإِسْلاَمِ أَفْضَلُ قَالَ ‏"‏ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Mūsā al-Aschʿarī überliefert: Ich fragte den Gesandten Allahs (ﷺ), welche Eigenschaft des Islams vorzüglicher sei. Darauf sagte er: Diejenige, bei der die Muslime vor der Zunge und der Hand anderer Muslime sicher und geschützt sind.

It is narrated on the authority of Abu Musa Ash'ari: I asked the Messenger of Allah (ﷺ) which (attribute) of Islam is more excellent. Upon this he remarked: One in which the Muslims are safe, protected from the tongue and hand of (other Muslims).

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 42 b

Die Erläuterung der Vorzüglichkeit des Islam und dessen, welcher Teil davon am besten istClarifying the superiority of Islam, and what part of it is bestباب بَيَانِ تَفَاضُلِ الإِسْلاَمِ وَأَىِّ أُمُورِهِ أَفْضَلُ ‏‏

وَحَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَىُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ ‏.‏

Ibrāhīm ibn Saʿīd al-Dschauharī überlieferte diesen Hadith mit denselben Worten und fügte Folgendes hinzu: Der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) wurde gefragt, wer unter den Muslimen der Beste sei; der übrige Hadith wurde in dieser Weise überliefert.

Ibrahim b. Sa'id al-Jauhari has narrated this hadith with the same words in addition to these. The Messenger of Allah (may peace and blessings be upon him) was asked as to who amongst the Muslims is better, and the rest of the hadith was narrated like this.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 43 a

Erläuterung der Eigenschaften, durch deren Erlangung ein Mensch die Süße des Glaubens erfahren wirdClarification of those characteristics which, if a person attains them, he will find the sweetness of faithباب بَيَانِ خِصَالٍ مَنِ اتَّصَفَ بِهِنَّ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، جَمِيعًا عَنِ الثَّقَفِيِّ، - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas überliefert, dass der Prophet Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) sagte:

Es gibt drei Eigenschaften, durch die jeder, der sie besitzt, die Süße des Glaubens kosten wird: dass Allah und Sein Gesandter ihm lieber sind als alles andere; dass er einen Menschen ausschließlich um Allahs willen liebt; und dass er eine ebenso große Abneigung dagegen hat, zum Unglauben zurückzukehren, nachdem Allah ihn daraus errettet hat, wie dagegen, ins Höllenfeuer geworfen zu werden.

It is reported on the authority of Anas that the Prophet (ﷺ) of Allah (may peace and blessings be upon him ) said: There are three qualities for which anyone who is characterised by them will relish the sweetness of faith: he to whom Allah and His Messenger are dearer than all else; he who loves a man for Allah's sake alone; and he who has as great an abhorrence of returning to unbelief after Allah has rescued him from it as he has of being cast into Hell.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 43 b

Erläuterung der Eigenschaften, durch deren Erlangung ein Mensch die Süße des Glaubens erfahren wirdClarification of those characteristics which, if a person attains them, he will find the sweetness of faithباب بَيَانِ خِصَالٍ مَنِ اتَّصَفَ بِهِنَّ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ طَعْمَ الإِيمَانِ مَنْ كَانَ يُحِبُّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ وَمَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ كَانَ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Es gibt drei Eigenschaften, durch die jeder, der sie besitzt, die Süße des Glaubens kosten wird: dass er einen Menschen liebt und ihn nur um Allahs willen liebt; dass Allah und Sein Gesandter ihm lieber sind als alles andere; und dass er lieber ins Feuer geworfen wird, als zum Unglauben zurückzukehren, nachdem Allah ihn daraus errettet hat.

It is reported on the authority of Anas that the Messenger of Allah (ﷺ) said: There are three qualities for which any one who is characterised by them will relish the savour of faith: that he loves man and he does not love him but for Allah's sake alone; he is to whom Allah and His Messenger are dearer than all else; he who prefers to be thrown into fire than to return to unbelief after Allah has rescued him out of it.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 43 c

Erläuterung der Eigenschaften, durch deren Erlangung ein Mensch die Süße des Glaubens erfahren wirdClarification of those characteristics which, if a person attains them, he will find the sweetness of faithباب بَيَانِ خِصَالٍ مَنِ اتَّصَفَ بِهِنَّ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا ‏"‏ ‏.‏

Ein ähnlicher Hadith wurde über Anas (mit einer anderen Überliefererkette) überliefert, mit Ausnahme der Worte: „dass er wieder Jude oder Christ wird“.

A similar hadith has been reported on the authority of Anas (with another chain of transmitters) with the exception of these words: that he again becomes a Jew or a Christian.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 44 a

Die Verpflichtung, den Gesandten Allahs (ﷺ) mehr zu lieben als die eigene Familie, den eigenen Sohn, den eigenen Vater und alle anderen Menschen; und die Erwähnung des völligen Fehlens des Glaubens bei demjenigen, der ihn nicht mit einer solchen Liebe liebtThe obligation to love the messenger of Allah (ﷺ) more than one's family, son, father, and all other people; And mentions of an absolute absence of faith regarding one who does not love him with such loveباب وُجُوبِ مَحَبَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْثَرَ مِنَ الأَهْلِ وَالْوَلَدِ وَالْوَالِدِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ وَإِطْلاَقِ عَدَمِ الإِيمَانِ عَلَى مَنْ لَمْ يُحِبَّهُ هَذِهِ الْمَحَبَّةَ

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ لاَ يُؤْمِنُ عَبْدٌ - وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ الرَّجُلُ - حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Niemand von euch glaubt, und in dem von ʿAbd al-Wārith überlieferten Hadith heißt es: Niemand glaubt, bis ich ihm lieber bin als die Angehörigen seines Hauses, sein Vermögen und die gesamte Menschheit.

It is reported on the authority of Anas that the Messenger of Allah (ﷺ) said: No bondsman believes, and, in the hadith narrated by Abdul Warith, no person believes, till I am dearer to him than the members of his household, his wealth and the whole of mankind.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 44 b

Die Verpflichtung, den Gesandten Allahs (ﷺ) mehr zu lieben als die eigene Familie, den eigenen Sohn, den eigenen Vater und alle anderen Menschen; und die Erwähnung des völligen Fehlens des Glaubens bei demjenigen, der ihn nicht mit einer solchen Liebe liebtThe obligation to love the messenger of Allah (ﷺ) more than one's family, son, father, and all other people; And mentions of an absolute absence of faith regarding one who does not love him with such loveباب وُجُوبِ مَحَبَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْثَرَ مِنَ الأَهْلِ وَالْوَلَدِ وَالْوَالِدِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ وَإِطْلاَقِ عَدَمِ الإِيمَانِ عَلَى مَنْ لَمْ يُحِبَّهُ هَذِهِ الْمَحَبَّةَ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas ibn Mālik überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: Keiner von euch ist gläubig, bis ich ihm lieber bin als sein Kind, sein Vater und alle Menschen.

It is reported on the authority of Anas b. Malik that the Messenger of Allah (ﷺ) said: None of you is a believer until I am dearer to him than his child, his father, and the whole of mankind.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 45 a

Der Beweis dafür, dass es zu den Eigenschaften des Glaubens gehört, für seinen muslimischen Bruder an Gutem zu lieben, was man für sich selbst liebtThe evidence that one of the attributes of faith is to love for one's brother muslim that one loves for oneself of goodnessباب الدَّلِيلِ عَلَى أَنَّ مِنْ خِصَالِ الإِيمَانِ أَنْ يُحِبَّ لأَخِيهِ الْمُسْلِمِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِه مِنَ الْخَيْرِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ - أَوْ قَالَ لِجَارِهِ - مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas ibn Mālik überliefert, dass der Prophet (Allahs Frieden und Segen seien auf ihm) sagte: „Keiner von euch glaubt wahrhaftig, bis er für seinen Bruder“ – oder er sagte: „für seinen Nachbarn“ – „das liebt, was er für sich selbst liebt.“

It is narrated on the authority of Anas b. Malik that the Prophet (may peace and blessings be upon him) observed: "None amongst you believes (truly) until he loves for his brother" - or he said "for his neighbour" - "that which he loves for himself."

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 45 b

Der Beweis dafür, dass es zu den Eigenschaften des Glaubens gehört, für seinen muslimischen Bruder an Gutem zu lieben, was man für sich selbst liebtThe evidence that one of the attributes of faith is to love for one's brother muslim that one loves for oneself of goodnessباب الدَّلِيلِ عَلَى أَنَّ مِنْ خِصَالِ الإِيمَانِ أَنْ يُحِبَّ لأَخِيهِ الْمُسْلِمِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِه مِنَ الْخَيْرِ

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِجَارِهِ - أَوْ قَالَ لأَخِيهِ - مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Anas überliefert, dass der Prophet (Allahs Frieden und Segen seien auf ihm) sagte: „Bei Dem, in dessen Hand mein Leben liegt: Kein Diener glaubt wahrhaftig, bis er für seinen Nachbarn – oder er sagte: für seinen Bruder – das wünscht, was er für sich selbst wünscht.“

It is narrated on the authority of Anas that the Prophet (may peace blessings be upon him) observed: By Him in whose Hand is my life, no, bondsman (truly) believes till he likes for his neighbour, or he (the Holy Prophet) said: for his brother, whatever he likes for himself.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 46

Klarstellung des Verbots, seinen Nachbarn zu belästigenClarifying the prohibition of annoying one's neighborباب بَيَانِ تَحْرِيمِ إِيذَاءِ الْجَارِ ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، - قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ لاَ يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs – Allahs Segen und Frieden seien auf ihm – sagte: „Er wird nicht ins Paradies eintreten, dessen Nachbar vor seinem Unrecht nicht sicher ist.“

It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (may peace and blessing be upon him) observed: He will not enter Paradise whose neighbour is not secure from his wrongful conduct.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 47 a

Die Aufforderung, seinen Nachbarn und Gast zu ehren, sowie die Pflicht, zu schweigen, es sei denn, man hat etwas Gutes zu sagen, und dass all dies Teil des Glaubens istEncouragement to honor one's neighbor and guest, and the obligation to remain silent unless one has something good to say, and the fact that all of that is part of faithباب الْحَثِّ عَلَى إِكْرَامِ الْجَارِ وَالضَّيْفِ وَلُزُومِ الصَّمْتِ إِلاَّ مِنَ الْخَيْرِ وَكَوْنِ ذَلِكَ كُلِّهِ مِنَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll entweder gute Worte sprechen oder lieber schweigen; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinen Nachbarn gütig behandeln; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinem Gast Gastfreundschaft erweisen.“

It is reported on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) observed: He who believes in Allah and the Last Day should either utter good words or better keep silence; and he who believes in Allah and the Last Day should treat his neighbour with kindness and he who believes in Allah and the Last Day should show hospitality to his guest.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 47 b

Die Aufforderung, seinen Nachbarn und Gast zu ehren, sowie die Pflicht, zu schweigen, es sei denn, man hat etwas Gutes zu sagen, und dass all dies Teil des Glaubens istEncouragement to honor one's neighbor and guest, and the obligation to remain silent unless one has something good to say, and the fact that all of that is part of faithباب الْحَثِّ عَلَى إِكْرَامِ الْجَارِ وَالضَّيْفِ وَلُزُومِ الصَّمْتِ إِلاَّ مِنَ الْخَيْرِ وَكَوْنِ ذَلِكَ كُلِّهِ مِنَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِي جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Huraira überliefert, dass der Gesandte Allahs – Allahs Segen und Frieden seien auf ihm – sagte: „Wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinem Nachbarn keinen Schaden zufügen; wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinen Gast ehren; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll Gutes sprechen oder schweigen.“

It is reported on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (may peace and blessings be upon him) observed: He who believes in Allah and the Last Day does not harm is neighbour, and he who believes in Allah and the Last Day shows hospitality to his guest and he who believes in Allah and the Last Day speaks good or remains silent.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 47 c

Die Aufforderung, seinen Nachbarn und Gast zu ehren, sowie die Pflicht, zu schweigen, es sei denn, man hat etwas Gutes zu sagen, und dass all dies Teil des Glaubens istEncouragement to honor one's neighbor and guest, and the obligation to remain silent unless one has something good to say, and the fact that all of that is part of faithباب الْحَثِّ عَلَى إِكْرَامِ الْجَارِ وَالضَّيْفِ وَلُزُومِ الصَّمْتِ إِلاَّ مِنَ الْخَيْرِ وَكَوْنِ ذَلِكَ كُلِّهِ مِنَ الإِيمَانِ

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي حَصِينٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ فَلْيُحْسِنْ إِلَى جَارِهِ ‏"‏ ‏.‏

Ein weiterer Hadith, ähnlich dem oben von Abū Husain überlieferten, wird ebenfalls von Abū Huraira überliefert, mit Ausnahme dieser Worte: Er (der Prophet) sagte: „Er soll seinem Nachbarn Gutes tun.“

Another hadith similar to one narrated (above) by Abu Husain is also reported by Abu Huraira with the exception of these words: He (the Prophet) said: He should do good to the neighbour.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 48

Die Aufforderung, seinen Nachbarn und Gast zu ehren, sowie die Pflicht, zu schweigen, es sei denn, man hat etwas Gutes zu sagen, und dass all dies Teil des Glaubens istEncouragement to honor one's neighbor and guest, and the obligation to remain silent unless one has something good to say, and the fact that all of that is part of faithباب الْحَثِّ عَلَى إِكْرَامِ الْجَارِ وَالضَّيْفِ وَلُزُومِ الصَّمْتِ إِلاَّ مِنَ الْخَيْرِ وَكَوْنِ ذَلِكَ كُلِّهِ مِنَ الإِيمَانِ

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - عَنْ عَمْرٍو، أَنَّهُ سَمِعَ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، يُخْبِرُ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُحْسِنْ إِلَى جَارِهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Abū Schuraiḥ al-Chuzāʿī überliefert, dass der Prophet (Allahs Frieden und Segen seien auf ihm) sagte: „Wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinem Nachbarn Gutes tun; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll seinen Gast bewirten; und wer an Allah und den Jüngsten Tag glaubt, soll entweder Gutes sagen oder lieber schweigen.“

It is narrated on the authority of Abu Shuraih al-Khuzai' that the Prophet (may peace and blessings of Allah be upon him) observed: He who believes in Allah and the Last Day should do good to his neighbour and he who believes in Allah and the Last Day should show hospitality to the guest and he who believes in Allah and the Last Day should either speak good or better remain silent.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 49 a

Die Klarstellung, dass das Verhindern des Bösen zum Glauben gehört, der Glaube zu- und abnimmt; das Gebieten des Guten und das Verhindern des Bösen sind verpflichtendClarifying that forbidding evil is part of faith, faith increases and decreases; Enjoying what is good and forbidding what is evil are obligatoryباب بَيَانِ كَوْنِ النَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ، مِنَ الإِيمَانِ وَأَنَّ الإِيمَانَ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ وَأَنَّ الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاجِبَانِ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، - وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ - قَالَ أَوَّلُ مَنْ بَدَأَ بِالْخُطْبَةِ يَوْمَ الْعِيدِ قَبْلَ الصَّلاَةِ مَرْوَانُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ الصَّلاَةُ قَبْلَ الْخُطْبَةِ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ تُرِكَ مَا هُنَالِكَ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Tāriq ibn Schihāb überliefert: Marwān war es, der damit begann, am Festtag die Chutba vor dem Gebet zu halten. Da stand ein Mann auf und sagte: „Das Gebet soll der Chutba vorausgehen.“ Er – Marwān – bemerkte: „Diese Praxis ist abgeschafft worden.“ Darauf sagte Abū Saʿīd: „Dieser Mann hat seine ihm obliegende Pflicht erfüllt.“ Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: „Wer von euch etwas Verwerfliches sieht, soll es mit seiner Hand ändern; wenn er nicht die Kraft dazu hat, dann mit seiner Zunge; und wenn er nicht die Kraft dazu hat, dann soll er es in seinem Herzen missbilligen – und das ist die schwächste Stufe des Glaubens.“

It is narrated on the authority of Tariq b. Shihab: It was Marwan who initiated (the practice) of delivering khutbah (address) before the prayer on the 'Id day. A man stood up and said: Prayer should precede khutbah. He (Marwan) remarked, This (practice) has been done away with. Upon this Abu Sa'id remarked: This man has performed (his duty) laid on him. I heard the Messenger of Allah (ﷺ) as saying: He who amongst you sees something abominable should modify it with the help of his hand; and if he has not strength enough to do it, then he should do it with his tongue, and if he has not strength enough to do it, (even) then he should (abhor it) from his heart, and that is the least of faith.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 49 b

Die Klarstellung, dass das Verhindern des Bösen zum Glauben gehört, der Glaube zu- und abnimmt; das Gebieten des Guten und das Verhindern des Bösen sind verpflichtendClarifying that forbidding evil is part of faith, faith increases and decreases; Enjoying what is good and forbidding what is evil are obligatoryباب بَيَانِ كَوْنِ النَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ، مِنَ الإِيمَانِ وَأَنَّ الإِيمَانَ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ وَأَنَّ الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاجِبَانِ

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، فِي قِصَّةِ مَرْوَانَ وَحَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَسُفْيَانَ ‏.‏

Derselbe Hadith des Propheten (Allahs Frieden und Segen seien auf ihm) wurde von Abū Saʿīd al-Chudrī im Zusammenhang mit der Geschichte von Marwān überliefert.

The same hadith of the Prophet (may peace and blessings be upon him) has been reported by Abu Sa'id al-Khudri in connection with the story of Marwan.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 50 a

Die Klarstellung, dass das Verhindern des Bösen zum Glauben gehört, der Glaube zu- und abnimmt; das Gebieten des Guten und das Verhindern des Bösen sind verpflichtendClarifying that forbidding evil is part of faith, faith increases and decreases; Enjoying what is good and forbidding what is evil are obligatoryباب بَيَانِ كَوْنِ النَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ، مِنَ الإِيمَانِ وَأَنَّ الإِيمَانَ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ وَأَنَّ الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاجِبَانِ

حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَا مِنْ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ فِي أُمَّةٍ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ لَهُ مِنْ أُمَّتِهِ حَوَارِيُّونَ وَأَصْحَابٌ يَأْخُذُونَ بِسُنَّتِهِ وَيَقْتَدُونَ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِنَّهَا تَخْلُفُ مِنْ بَعْدِهِمْ خُلُوفٌ يَقُولُونَ مَا لاَ يَفْعَلُونَ وَيَفْعَلُونَ مَا لاَ يُؤْمَرُونَ فَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِيَدِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِلِسَانِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِقَلْبِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَيْسَ وَرَاءَ ذَلِكَ مِنَ الإِيمَانِ حَبَّةُ خَرْدَلٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو رَافِعٍ فَحَدَّثْتُهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَأَنْكَرَهُ عَلَىَّ فَقَدِمَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَنَزَلَ بِقَنَاةَ فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَعُودُهُ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا سَأَلْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثْتُهُ ابْنَ عُمَرَ ‏.‏ قَالَ صَالِحٌ وَقَدْ تُحُدِّثَ بِنَحْوِ ذَلِكَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ ‏.‏

Es wird überliefert, dass ʿAbdullah ibn Masʿūd berichtete, der Gesandte Allahs – Allahs Segen und Frieden seien auf ihm – habe gesagt:

„Kein Prophet wurde vor mir von Allah zu seinem Volk gesandt, ohne dass es unter seinem Volk Jünger und Gefährten gab, die seinem Weg folgten und seinem Befehl gehorchten. Danach kamen ihre Nachfolger, die sagten, was sie nicht praktizierten, und praktizierten, wozu sie nicht befohlen worden waren. Wer mit seiner Hand gegen sie kämpfte, war ein Gläubiger; wer mit seiner Zunge gegen sie kämpfte, war ein Gläubiger; und wer mit seinem Herzen gegen sie kämpfte, war ein Gläubiger. Darüber hinaus gibt es nicht einmal Glauben im Umfang eines Senfkorns.“

Abū Rāfiʿ sagte: „Ich erzählte diesen Hadith ʿAbdullah ibn ʿUmar, doch er widersprach mir. Da kam ʿAbdullah ibn Masʿūd, der sich in Qanāt aufhielt, und ʿAbdullah ibn ʿUmar wollte, dass ich ihn begleitete, um ihn zu besuchen, da ʿAbdullah ibn Masʿūd krank war. Also ging ich mit ihm. Als wir bei ihm saßen, fragte ich Ibn Masʿūd nach diesem Hadith. Er überlieferte ihn in derselben Weise, wie ich ihn Ibn ʿUmar überliefert hatte.“

It is narrated on the authority 'Abdullah b. Mas'ud that the Messenger of Allah (may peace and blessings be upon him) observed: Never a Prophet had been sent before me by Allah towards his nation who had not among his people (his) disciples and companions who followed his ways and obeyed his command. Then there came after them their successors who said whatever they did not practise, and practised whatever they were not commanded to do. He who strove against them with his hand was a believer: he who strove against them with his tongue was a believer, and he who strove against them with his heart was a believer and beyond that there is no faith even to the extent of a mustard seed. Abu Rafi' said: I narrated this hadith to 'Abdullah b. 'Umar; he contradicted me. There happened to come 'Abdullah b. Mas'ud who stayed at Qanat, and 'Abdullah b 'Umar wanted me to accompany him for visiting him (as 'Abdullah b. Mas'ud was ailing), so I went along with him and as we sat (before him) I asked Ibn Mas'ud about this hadith. He narrated it in the same way as I narrated it to Ibn 'Umar.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 50 b

Die Klarstellung, dass das Verhindern des Bösen zum Glauben gehört, der Glaube zu- und abnimmt; das Gebieten des Guten und das Verhindern des Bösen sind verpflichtendClarifying that forbidding evil is part of faith, faith increases and decreases; Enjoying what is good and forbidding what is evil are obligatoryباب بَيَانِ كَوْنِ النَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ، مِنَ الإِيمَانِ وَأَنَّ الإِيمَانَ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ وَأَنَّ الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاجِبَانِ

وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَارِثُ بْنُ الْفُضَيْلِ الْخَطْمِيُّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، مَوْلَى النَّبِيِّ ﷺ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَا كَانَ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ كَانَ لَهُ حَوَارِيُّونَ يَهْتَدُونَ بِهَدْيِهِ وَيَسْتَنُّونَ بِسُنَّتِهِ ‏"‏ ‏.‏ مِثْلَ حَدِيثِ صَالِحٍ وَلَمْ يَذْكُرْ قُدُومَ ابْنِ مَسْعُودٍ وَاجْتِمَاعَ ابْنِ عُمَرَ مَعَهُ ‏.‏

Derselbe Hadith wurde über eine andere Überliefererkette von ʿAbdullāh ibn Masʿūd überliefert, der sagte: Es gab niemals einen Propheten, der nicht Jünger gehabt hätte, die seiner Weisung folgten und seinen Wegen folgten. Der übrige Teil des Hadiths entspricht der Überlieferung von Ṣāliḥ, jedoch werden das Eintreffen Ibn Masʿūds und die Begegnung Ibn ʿUmars mit ihm nicht erwähnt.

The same hadith has been transmitted by another chain of narrators on the authority of 'Abdullah b. Mas'ud who observed: Never was there one among the prophets who had had not disciples who followed his direction and followed his ways. The remaining part of the hadith is like that as narrated by Salih but the arrival of Ibn Mas'ud and the meeting of Ibn 'Umar with him is not mentioned.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 51

Die Menschen übertreffen einander im Glauben, und die Überlegenheit der Menschen des Jemen im GlaubenPeople excel over one another in faith, and the superiority of the people of Yemen in faithباب تَفَاضُلِ أَهْلِ الإِيمَانِ فِيهِ وَرُجْحَانِ أَهْلِ الْيَمَنِ فِيهِ ‏

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا، يَرْوِي عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ أَشَارَ النَّبِيُّ ﷺ بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ فَقَالَ ‏"‏ أَلاَ إِنَّ الإِيمَانَ هَا هُنَا وَإِنَّ الْقَسْوَةَ وَغِلَظَ الْقُلُوبِ فِي الْفَدَّادِينَ عِنْدَ أُصُولِ أَذْنَابِ الإِبِلِ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ فِي رَبِيعَةَ وَمُضَرَ ‏"‏ ‏.‏

Es wird von Ibn Masʿūd überliefert, dass der Gesandte Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) mit seiner Hand in Richtung Jemen zeigte und sagte:

„Wahrlich, der Īmān befindet sich auf dieser Seite, und Härte und Verhärtung der Herzen findet man unter den groben Besitzern von Kamelen, die sie hinter ihren Schwänzen her treiben, in die Richtung, in der die beiden Hörner Satans erscheinen; es handelt sich um die Stämme Rabīʿa und Muḍar.“

It is narrated on the authority of Ibn Mas'ud that the Messenger of Allah (may peace and blessings be upon him) pointed towards Yemen with his hand and said: Verily Iman is towards this side, and harshness and callousness of the hearts is found amongst the rude owners of the camels who drive them behind their tails (to the direction) where emerge the two horns of Satan, they are the tribes of Rabi'a and Mudar.

Sahih (Sunnah.com)

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Deine LeseansichtYour reading view