Zum Inhalt springenSkip to content

DeenStudy Hadith

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Die Überlieferungen des Propheten ﷺ entdecken und durchsuchen.Discover and search the narrations of the Prophet ﷺ.

Mit Konto auf allen Geräten synchronisiert. Als Gast nur auf diesem Gerät.Synced across devices when signed in. Guests save on this device only.

SO LIEST DU AM LIEBSTENMAKE YOURSELF COMFORTABLE

Deine LeseansichtYour reading view

Jede Sprache in deiner Größe. Die Vorschau passt sich direkt an.Your preferred size for every language. Preview changes instantly.

نَصٌّ عَرَبِيٌّ لِلْقِرَاءَةِ

Gut lesbar. In deinem Tempo.

Clear text. Your own pace.

Nur Anzeigeeinstellungen auf diesem Gerät. Hadithtexte, Quellen und Kontodaten bleiben unverändert.Only display preferences on this device. Hadith texts, sources and account data stay unchanged.
Sammlungen direkt öffnenOpen collections directly
Filter löschenClear filters

Arabische Originalquelle: Sunnah.com. Deutsche Übersetzungen: DeenStudy. Bitte bei Verständnisfragen den Originaltext und qualifizierte Lehrer heranziehen.Arabic source: Sunnah.com. German translations: DeenStudy. Refer to the original and qualified teachers for interpretation.

Sunan Ibn Majah 1377

Was über freiwillige Gebete zu Hause überliefert wurdeWhat was narrated concerning voluntary Prayers offered at homeباب مَا جَاءَ فِي التَّطَوُّعِ فِي الْبَيْتِ

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ ‏"‏ لاَ تَتَّخِذُوا بُيُوتَكُمْ قُبُورًا ‏"‏ ‏.‏
Es wurde von Ibn ʿUmar überliefert, dass er sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

‚Macht eure Häuser nicht zu Gräbern.‘“
It was
narrated that Ibn ‘Umar said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said:
‘Do not make your houses into graves.’”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1378

Was über freiwillige Gebete zu Hause überliefert wurdeWhat was narrated concerning voluntary Prayers offered at homeباب مَا جَاءَ فِي التَّطَوُّعِ فِي الْبَيْتِ

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ حَرَامِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ أَيُّمَا أَفْضَلُ الصَّلاَةُ فِي بَيْتِي أَوِ الصَّلاَةُ فِي الْمَسْجِدِ قَالَ ‏"‏ أَلاَ تَرَى إِلَى بَيْتِي مَا أَقْرَبَهُ مِنَ الْمَسْجِدِ فَلأَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أُصَلِّيَ فِي الْمَسْجِدِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَلاَةً مَكْتُوبَةً ‏"‏ ‏.‏
ʿAbdullah ibn Saʿd sagte: „Ich fragte den Gesandten Allahs (ﷺ): ‚Welches Gebet ist besser: das Gebet in meinem Haus oder das Gebet in der Moschee?‘ Er sagte: ‚Siehst du nicht, wie nahe mein Haus der Moschee ist?‘ Doch das Gebet in meinem Haus ist mir lieber als das Gebet in der Moschee, abgesehen von den vorgeschriebenen Gebeten.“
‘Abdullah bin Sa’d said: “I asked the Messenger of Allah (ﷺ):
‘Which is better prayer in my house or prayer in the mosque?’ He
said:
‘Do you not see how close my house is to the mosque?’ But
praying in
my house is dearer to me than praying in the mosque, apart
from the
prescribed prayers.’”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1379

Was über das Duha-Gebet überliefert wurdeWhat was narrated concerning Duha Prayerباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الضُّحَى

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ سَأَلْتُ فِي زَمَنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَالنَّاسُ مُتَوَافِرُونَ - أَوْ مُتَوَافُونَ - عَنْ صَلاَةِ الضُّحَى، فَلَمْ أَجِدْ أَحَدًا يُخْبِرُنِي أَنَّهُ صَلاَّهَا - يَعْنِي النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ - غَيْرَ أُمِّ هَانِئٍ فَأَخْبَرَتْنِي أَنَّهُ صَلاَّهَا ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass ʿAbdullah bin al-Hārith sagte: „Während des Kalifats von ʿUthmān, als viele Menschen anwesend waren, fragte ich nach dem Duha-Gebet. Ich konnte niemanden finden, der mir sagen konnte, dass er – gemeint ist der Prophet ﷺ – es verrichtet hatte, außer Umm Hāniʾ. Sie berichtete mir, dass er es mit acht Rakʿah verrichtet hatte.“
It was
narrated that ‘Abdullah bin Harith said: “During the caliphate
of
‘Uthman, when the people were present in large numbers, I asked
about Duha prayer, and I could not find anyone who could tell me that
he, meaning the Prophet (ﷺ), had prayed it, apart from Umm Hani’.
She told me that he had prayed it with eight Rak’ah.”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1380

Was über das Duha-Gebet überliefert wurdeWhat was narrated concerning Duha Prayerباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الضُّحَى

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ صَلَّى الضُّحَى ثِنْتَىْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فِي الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass Anas ibn Mālik sagte: „Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Wer das Duha-Gebet mit zwölf Rakʿah verrichtet, dem wird Allah im Paradies einen Palast aus Gold errichten.‘“
It was
narrated that Anas bin Malik said: “I heard the Messenger of
Allah
(ﷺ) say: ‘Whoever prays Duha with twelve Rak’ah, Allah will
build for him a palace of gold in Paradise.’”

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1381

Was über das Duha-Gebet überliefert wurdeWhat was narrated concerning Duha Prayerباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الضُّحَى

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ، عَنْ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةِ، قَالَتْ سَأَلْتُ عَائِشَةَ أَكَانَ النَّبِيُّ ـ ﷺ ـ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَتْ نَعَمْ أَرْبَعًا وَيَزِيدُ مَا شَاءَ اللَّهُ ‏.‏
Muʿādhah al-ʿAdawiyyah sagte: „Ich fragte ʿĀʾischah: ‚Verrichtete der Prophet (ﷺ) das Duḥā-Gebet?‘ Sie sagte: ‚Ja, vier Rakʿah, und er fügte hinzu, was immer Allah wollte.‘“
Mu’adhah
Al-‘Adawiyyah said: “I asked ‘Aishah: ‘Did the Prophet (ﷺ)
pray Duha?’ She said: ‘Yes; four (Rak’ah) and he would add
whatever
Allah willed.’”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1382

Was über das Duha-Gebet überliefert wurdeWhat was narrated concerning Duha Prayerباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الضُّحَى

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ النَّهَّاسِ بْنِ قَهْمٍ، عَنْ شَدَّادٍ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ ‏"‏ مَنْ حَافَظَ عَلَى شُفْعَةِ الضُّحَى غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass Abū Hurairah sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wer regelmäßig zwei Rakʿah des Duḥā-Gebets verrichtet, dem werden seine Sünden vergeben, selbst wenn sie dem Schaum des Meeres gleichen.‘“
It was
narrated that Abu Hurairah said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said: ‘Whoever regularly prays two Rak’ah of Duha, his sins will
be
forgiven even if they are like the foam of the sea.’”

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1383

Was über das Istikhāra-Gebet überliefert wurdeWhat was narrated concerning Isthikhara Prayerباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الاِسْتِخَارَةِ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يُعَلِّمُنَا الاِسْتِخَارَةَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ ‏"‏ إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ لْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ هَذَا الأَمْرَ - فَيُسَمِّيهِ مَا كَانَ مِنْ شَىْءٍ - خَيْرًا لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أَوْ خَيْرًا لِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي وَبَارِكْ لِي فِيهِ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ - يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ فِي الْمَرَّةِ الأُولَى - وَإِنْ كَانَ شَرًّا لِي فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُمَا كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ ‏"‏ ‏.‏
Überliefert wurde, dass Dschābir ibn ʿAbdullāh sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) pflegte uns das Istikhārah-Gebet zu lehren, so wie er uns eine Sūrah aus dem Qur’an lehrte. Er sagte: ‚Wenn jemand von euch beabsichtigt, eine Entscheidung zu treffen, dann soll er zwei Rakʿah eines freiwilligen Gebets beten und anschließend sagen:

Allāhumma innī astachīruka biʿilmika wa astaqdiruka biqudratika wa as’aluka min faḍlikal-ʿaẓīm, fa-innaka taqdiru wa lā aqdir, wa taʿlamu wa lā aʿlam, wa anta ʿallāmul-ghuyūb. Allāhumma in kunta taʿlamu hādhāl-amra (dann soll die Angelegenheit namentlich erwähnt werden) mā kāna min schay’in khairan lī fī dīnī wa maʿāschī wa ʿāqibati amrī, aw khairan lī fī ʿājili amrī wa ādschilihi, faqdurhu lī wa yassirhu lī wa bārik lī fīhi. Wa in kunta taʿlamu …

O Allah, ich ersuche Dich aufgrund Deines Wissens um Führung und aufgrund Deiner Macht um die Fähigkeit, und ich bitte Dich um Deine gewaltige Gunst. Du hast Macht, ich habe keine Macht. Du weißt, ich weiß nicht. Du bist der Kenner des Verborgenen. O Allah, wenn diese Angelegenheit (dann soll sie namentlich erwähnt werden) nach Deinem Wissen gut für mich ist – für meine Religion, meinen Lebensunterhalt und den Ausgang meiner Angelegenheit oder sowohl für meine diesseitige als auch für meine jenseitige Angelegenheit –, dann bestimme sie für mich, erleichtere sie mir und segne sie für mich. Und wenn sie nach Deinem Wissen …

Dann sagt er etwas Ähnliches wie das, was er beim ersten Mal gesagt hat, außer: Wa in kāna scharran lī faṣrifhu ʿannī waṣrifnī ʿanhu waqdur lī al-khaira ḥaithu kāna thumma raḍḍinī bihi.

Wenn sie schlecht für mich ist, dann wende sie von mir ab und wende mich von ihr ab, und bestimme für mich das Gute, wo auch immer es sein mag, und mache mich damit zufrieden.‘“
It was
narrated that Jabir bin ‘Abdullah said: “The Messenger of
Allah
(ﷺ) used to teach us Istikharah, just as he used to teach us a
Surah of the Qur’an. He said: ‘If anyone of you is deliberating
about
a decision he has to make, then let him pray two Rak’ah of
non-
obligatory prayer, then say: Allahumma inni astakhiruka bi
‘ilmika wa
astaqdiruka bi qudratika wa as’aluka min
fadlikal-‘azim, fa innaka
taqdiru wa la aqdir, wa ta’lamu wa la
a’lam, wa Anta ‘allamul-ghuyub.
Allahumma in kunta ta’lamu
hadhal-amra (then the matter should be
mentioned by name) ma kan min
shay’in khairan li fi dini wa ma’ashi wa
‘aqibati amri, aw
khairanli fi ‘ajili amri wa ajilihi, faqdurhu li wa
yassirhu li wa
barik li fihi. Wa in kunta ta’lamu [O Allah, I seek
Your guidance
(in making a choice) by virtue of Your knowledge, and I
seek ability
by virtue of Your power, and I ask You of Your great
bounty. You have
power, I have none. And You know, I know not. You are
the Knower of
hidden things. O Allah, if in Your knowledge, this
matter (then it
should be mentioned by name) is good for me in my
religion, my
livelihood and my affairs, or both in this world and in
the Hereafter
then ordain it for me, make it easy for me, and bless it
for me. And
if in Your knowledge]. Then saying similar to what he said
the first
time, except: Wa in kana sharran li fasrifhu ‘anni wasrifni
‘anhu
waqdur li al-khair haithuma kana thumma raddini bihi (If it is
bad
for me then turn it away from me and turn me away from it, and
ordain
for me the good wherever it may be and make me pleased with
it).’”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1384

Was über das Gebet in Zeiten der Not überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer at times of needباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الْحَاجَةِ

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الْعَبَّادَانِيُّ، عَنْ فَائِدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى الأَسْلَمِيِّ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى اللَّهِ أَوْ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ لْيَقُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ وَالْغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَالسَّلاَمَةَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ أَسْأَلُكَ أَلاَّ تَدَعَ لِي ذَنْبًا إِلاَّ غَفَرْتَهُ وَلاَ هَمًّا إِلاَّ فَرَّجْتَهُ وَلاَ حَاجَةً هِيَ لَكَ رِضًا إِلاَّ قَضَيْتَهَا لِي ثُمَّ يَسْأَلُ اللَّهَ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ مَا شَاءَ فَإِنَّهُ يُقَدَّرُ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass ‘Abdullah bin Abi Awfa Al-Aslami sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) kam zu uns heraus und sagte: ‚Wer ein Anliegen an Allah oder an eines Seiner Geschöpfe hat, der soll die Gebetswaschung vollziehen und zwei Rakʿah beten. Dann soll er sagen:

Lā ilāha illallāhul-Ḥalīmul-Karīm. Subḥānallāhi Rabbil-ʿArshil-ʿAẓīm. Al-ḥamdu lillāhi Rabbil-ʿĀlamīn. Allāhumma innī asʾaluka mūjibāti raḥmatik, wa ʿazāʾima maghfiratik, wal-ghanīmata min kulli birrin, was-salāmata min kulli ithmin. Asʾaluka allā tadaʿa lī dhanban illā ghafartahu, wa lā hamman illā farrajtahu, wa lā ḥājatan hiya laka riḍan illā qaḍaytahā lī.

Niemand hat das Recht, angebetet zu werden, außer Allah, dem Nachsichtigen, dem Großzügigsten. Gepriesen sei Allah, der Herr des gewaltigen Thrones. Alles Lob gebührt Allah, dem Herrn der Welten. O Allah, ich bitte Dich um die Mittel zu Deiner Barmherzigkeit und Deiner Vergebung, um den Gewinn aus jeder guten Tat und um Sicherheit vor jeder Sünde. Ich bitte Dich, keine meiner Sünden zu belassen, ohne sie zu vergeben, keine Sorge, ohne sie zu beseitigen, und kein Anliegen, das Dir wohlgefällig ist, ohne es für mich zu erfüllen.

Danach soll er Allah um alles bitten, was er im Diesseits und im Jenseits möchte, denn dies ist bestimmt.‘“
It was
narrated that ‘Abdullah bin Abi Awfa Al-Aslami said: “The
Messenger of Allah (ﷺ) came out to us and said: ‘Whoever has some
need from Allah or from any of His creation, let him perform ablution
and pray two Rak’ah, then let him say: La ilaha
illallahul-Halimul-
Karim. Subhan-Allahi Rabbil-‘arshil-‘azim.
Al-hamdu Lillahi
Rabbil-‘Alamin. Allahumma inni as’aluka mujibat
rahmatika, wa ‘aza’ima
maghfiratika, wal-ghanimata min kulli
birrin, was-salamata min kulli
ithmnin. As’aluka alla tada’a li
dhanban illa ghafartahu, wa la hamman
illa farrajtahu, wa la hajah
hiya laka ridan illa qadaitaha li (None
has the right to be
worshipped but Allah, the Forbearing, the Most
Generous. Glory is to
Allah, the Lord of the Mighty Throne. Praise is
to Allah, the Lord of
the worlds. O Allah, I ask You for the means of
Your mercy and
forgiveness, the benefit of every good deed and safety
from all sins.
I ask You not to leave any sin of mine but You forgive
it, or any
distress but You relieve it, or any need that is pleasing
to You but
You meet it). Then he should ask Allah for whatever he
wants in this
world and in the Hereafter, for it is decreed.”

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1385

Was über das Gebet in Zeiten der Not überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer at times of needباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ الْحَاجَةِ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورِ بْنِ سَيَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْمَدَنِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي أَنْ يُعَافِيَنِي ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ شِئْتَ أَخَّرْتُ لَكَ وَهُوَ خَيْرٌ وَإِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ادْعُهْ ‏.‏ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ وُضُوءَهُ وَيُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ وَيَدْعُوَ بِهَذَا الدُّعَاءِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي قَدْ تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde von ʿUthmān ibn Ḥunaif überliefert, dass ein blinder Mann zum Propheten (ﷺ) kam und sagte: „Bitte Allah, mich zu heilen.“ Er sagte: „Wenn du deinen Lohn für das Jenseits bewahren möchtest, ist das besser; oder wenn du möchtest, werde ich für dich Bittgebete sprechen.“ Er sagte: „Sprich Bittgebete für mich.“

Da wies er ihn an, die Gebetswaschung zu vollziehen und sie gründlich zu verrichten, zwei Rakʿah zu beten und folgendes Bittgebet zu sprechen:

„O Allah, ich bitte Dich und wende mich durch Muhammad, den Propheten der Barmherzigkeit (ﷺ), an Dich. O Muhammad, ich habe mich durch deine Fürsprache an meinen Herrn gewandt, was diese meine Angelegenheit betrifft, damit sie erfüllt werde. O Allah, nimm seine Fürsprache für mich an.“
It was
narrated from ‘Uthman bin Hunaif that a blind man came to the
Prophet (ﷺ) and said: “Pray to Allah to heal me.” He said: “If
you
wish to store your reward for the Hereafter, that is better, or
if you
wish, I will supplicate for you.” He said: “Supplicate.”
So he told
him to perform ablution and do it well, and to pray two
Rak’ah, and to
say this supplication: “Allahumma inni as’aluka
wa atawajjahu ilaika
bimuhammadin nabiyyir-rahmah. Ya Muhammadu inni
qad tawajjahtu bika
ila rabbi fi hajati hadhihi lituqda. Allahumma
fashaffi’hu fiya (O
Allah, I ask of You and I turn my face towards
You by virtue of the
intercession of Muhammad the Prophet (ﷺ) of mercy. O
Muhammad, I have
turned to my Lord by virtue of your intercession
concerning this need
of mine so that it may be met. O Allah, accept
his intercession
concerning me)”.

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1386

Was über das Gebet der Verherrlichung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the Prayer of glorificationباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ التَّسْبِيحِ

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ لِلْعَبَّاسِ ‏"‏ يَا عَمِّ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَنْفَعُكَ أَلاَ أَصِلُكَ ‏"‏ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ تُصَلِّي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتِ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلاَثُمِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ ‏"‏ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ ‏"‏ ‏.‏ حَتَّى قَالَ ‏"‏ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass Abū Rāfiʿ sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte zu ʿAbbās: ‚O Onkel, soll ich dir nicht ein Geschenk machen, soll ich dir nicht Nutzen bringen, soll ich nicht meine Verwandtschaftsbande mit dir pflegen?‘ Er sagte: ‚Doch, o Gesandter Allahs.‘ Er sagte: ‚Verrichte vier Rakʿah und rezitiere in jeder Rakʿah die Eröffnung des Buches (al-Fātiḥah) und eine Sūrah. Wenn du mit der Rezitation fertig bist, sage vor der Verbeugung (Rukūʿ) fünfzehnmal: Subḥānallāh wal-ḥamdu lillāh wa lā ilāha illallāh wa Allāhu akbar (Gepriesen sei Allah, das Lob gebührt Allah, es gibt keinen, der das Recht hat, angebetet zu werden, außer Allah, und Allah ist der Größte). Dann verbeuge dich und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal; dann wirf dich nieder und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal; dann wirf dich erneut nieder und sage es zehnmal; dann richte deinen Kopf auf und sage es zehnmal, bevor du aufstehst. Das sind fünfundsiebzigmal in jeder Rakʿah und dreihundertmal in den vier Rakʿah. Selbst wenn deine Sünden wie die Sandkörner wären, würde Allah sie dir vergeben.‘ Er sagte: ‚O Gesandter Allahs, was ist, wenn jemand dies nicht an einem Tag sagen kann?‘ Er sagte: ‚Dann sage es einmal in der Woche; wenn du das nicht kannst, dann sage es einmal im Monat‘“, bis er sagte: „Einmal im Jahr.“
It was
narrated that Abu Rafi’ said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said
to ‘Abbas: ‘O uncle, shall I not give you a gift, shall I not
benefit you, shall I not uphold my ties of kinship with you?’ He
said:
‘Of course, O Messenger of Allah.’ He said: ‘Pray four
Rak’ah, and
recite in each Rak’ah the Opening of the Book
(Al-Fatihah) and a
Surah. When you have finished reciting, say:
Subhan-Allah wal-hamdu
Lillah wa la ilaha illallah wa Allahu Akbar
(Glory is to Allah, praise
is to Allah, none has the right to be
worshipped but Allah and Allah
is the Most Great) fifteen times
before you bow in Ruku’. Then bow and
say it ten times; then raise
your head and say it ten times; then
prostrate and say it ten times;
then raise your head and say it ten
times; then prostrate and say it
ten times; then raise your head and
say it ten times before you stand
up. That wil be seventy-five times
in each Rak’ah and three hundred
times in the four Rak’ah, and even if
your sins are like the grains
of sand, Allah will forgive you for
them.’ He said: ‘O Messenger
of Allah, what if someone cannot say it
in one day?’ He said: ‘Then
say it once in a week; if you cannot, then
say it once in a month’
until he said: ‘Once in a year.’”

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1387

Was über das Gebet der Verherrlichung überliefert wurdeWhat was narrated concerning the Prayer of glorificationباب مَا جَاءَ فِي صَلاَةِ التَّسْبِيحِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ‏"‏ يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّاهُ أَلاَ أُعْطِيكَ أَلاَ أَمْنَحُكَ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَفْعَلُ لَكَ عَشْرَ خِصَالٍ إِذَا أَنْتَ فَعَلْتَ ذَلِكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ ذَنْبَكَ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَقَدِيمَهُ وَحَدِيثَهُ وَخَطَأَهُ وَعَمْدَهُ وَصَغِيرَهُ وَكَبِيرَهُ وَسِرَّهُ وَعَلاَنِيَتَهُ عَشْرُ خِصَالٍ أَنْ تُصَلِّيَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الْقِرَاءَةِ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ قُلْتَ وَأَنْتَ قَائِمٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ تَرْكَعُ فَتَقُولُ وَأَنْتَ رَاكِعٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَهْوِي سَاجِدًا فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ سَاجِدٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ تَفْعَلُ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُصَلِّيَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَفِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي عُمُرِكَ مَرَّةً ‏"‏ ‏.‏
Es wurde von Ibn ʿAbbās überliefert, dass er sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte zu ʿAbbās ibn ʿAbd al-Muttalib: ‚O ʿAbbās, o mein Onkel, soll ich dir nicht ein Geschenk geben, soll ich dir nicht etwas geben, soll ich dir nicht von etwas berichten, durch das – wenn du es tust – zehn Arten von Sünden getilgt werden? Wenn du es tust, wird Allah dir deine Sünden vergeben, die ersten und die letzten von ihnen, die früheren und die späteren, die unbeabsichtigten und die absichtlichen, die kleinen und die großen, die verborgenen und die offenen – zehn Arten von Sünden.

Verrichte vier Rakʿah und rezitiere in jeder Rakʿah die Eröffnende des Buches (al-Fātiḥah) und eine Sūrah. Wenn du in der ersten Rakʿah mit der Rezitation fertig bist, sage im Stehen fünfzehnmal: „Subḥānallāh, wal-ḥamdu lillāh, wa lā ilāha illallāh, wallāhu akbar“ (Gepriesen sei Allah, das Lob gebührt Allah, es gibt keinen, der zu Recht angebetet wird, außer Allah, und Allah ist der Größte). Dann verbeuge dich und sage es zehnmal, während du dich in der Verbeugung befindest. Dann richte deinen Kopf aus der Verbeugung auf und sage es zehnmal. Dann wirf dich zur Niederwerfung nieder und sage es zehnmal, während du dich in der Niederwerfung befindest. Dann hebe deinen Kopf aus der Niederwerfung und sage es zehnmal. Dann wirf dich erneut zur Niederwerfung nieder und sage es zehnmal. Dann hebe deinen Kopf aus der Niederwerfung und sage es zehnmal. Das sind fünfundsiebzigmal in jeder Rakʿah. Tue dies in allen vier Rakʿah.

Wenn du es einmal täglich verrichten kannst, dann tue es. Wenn du es nicht kannst, dann einmal wöchentlich; wenn du es nicht kannst, dann einmal monatlich. Wenn du es nicht kannst, dann einmal in deinem Leben.‘“
It was
narrated that Ibn ‘Abbas said: “The Messenger of Allah (ﷺ)
said
to ‘Abbas bin ‘Abdul-Muttalib: ‘O ‘Abbas, O my uncle, shall I
not
give you a gift, shall I not give you something, shall I not tell
you
of something which, if you do it, will expiate for ten types of
sins?
If you do them, Allah will forgive you your sins, the first and
the
last of them, the old and the new, the unintentional and the
deliberate, the minor and the major, the secret and the open, ten
types of sin. Pray four Rak’ah, and recite in each Rak’ah the
Opening
of the Book (Al-Fatihah) and a Surah. When you have finished
reciting
in the first Rak’ah, while you are standing, say:
Subhan-Allah wal-
hamdu Lillah wa la ilaha illallah wa Allahu Akbar
(Glory if to Allah,
praise is to Allah, none has the right to be
worshipped but Allah and
Allah is the Most Great) fifteen times. Then
bow and say it ten times
while you are bowing. Then raise your head
from Ruku’ and say it ten
times. Then go into prostration and say
it ten times while you are
prostrating. Then raise your head from
prostration and say it ten
times. Then prostrate and say it ten
times. Then raise your head from
prostration and say it ten times.
That will be seventy-five times in
each Rak’ah. Do that in all four
Rak’ah. If you can pray it once each
day then do so. If you cannot,
then once each week; if you cannot,
then once each month. If you
cannot, then once in your lifetime.’”

Hasan · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1388

Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي سَبْرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ ‏"‏ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَقُومُوا لَيْلَهَا وَصُومُوا يَوْمَهَا ‏.‏ فَإِنَّ اللَّهَ يَنْزِلُ فِيهَا لِغُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ أَلاَ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ أَلاَ مُسْتَرْزِقٌ فَأَرْزُقَهُ أَلاَ مُبْتَلًى فَأُعَافِيَهُ أَلاَ كَذَا أَلاَ كَذَا حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass ʿAlī ibn Abū Tālib sagte: „Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Wenn die Nacht zur Mitte des Schaʿbān gekommen ist, verbringt ihre Nacht im Gebet und fastet an diesem Tag. Denn Allah steigt bei Sonnenuntergang in dieser Nacht zum untersten Himmel hinab und sagt: „Gibt es niemanden, der Mich um Vergebung bittet, damit Ich ihm vergebe? Gibt es niemanden, der Mich um Versorgung bittet, damit Ich ihn versorge? Gibt es niemanden, der von einem Übel betroffen ist, damit Ich es von ihm abwende?“ Und so weiter, bis der Morgen anbricht.‘“
It was
narrated that ‘Ali bin Abu Talib said: “The Messenger of Allah
(ﷺ) said: ‘When it is the night of the middle of Sha’ban, spend
its
night in prayer and observe a fast on that day. For Allah
descends at
sunset on that night to the lowest heaven and says: ‘Is
there no one
who will ask Me for forgiveness, that I may forgive him?
Is there no
one who will ask Me for provision, that I may provide for
him? Is
there no one who is afflicted by trouble, that I may relieve
him?’ And
so on, until dawn comes.’”

Maudu’ · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1389

Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ أَبُو بَكْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَخَرَجْتُ أَطْلُبُهُ فَإِذَا هُوَ بِالْبَقِيعِ رَافِعٌ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ ‏"‏ يَا عَائِشَةُ أَكُنْتِ تَخَافِينَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ قَدْ قُلْتُ وَمَا بِي ذَلِكَ وَلَكِنِّي ظَنَنْتُ أَنَّكَ أَتَيْتَ بَعْضَ نِسَائِكَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَغْفِرُ لأَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ شَعَرِ غَنَمِ كَلْبٍ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass ʿĀʾischa sagte: „Eines Nachts vermisste ich den Propheten (ﷺ), daher ging ich hinaus, um nach ihm zu suchen. Ich fand ihn in al-Baqīʿ, während er seinen Kopf zum Himmel erhob. Er sagte: ‚O ʿĀʾischa, hattest du etwa Angst, dass Allah und Sein Gesandter dir Unrecht tun würden?‘“ Sie sagte: „Ich sagte: ‚Nein, nicht deshalb, sondern ich dachte, du seist zu einer deiner anderen Ehefrauen gegangen.‘ Er sagte: ‚Allah steigt in der Nacht zur Mitte des Schaʿbān zum untersten Himmel herab und vergibt mehr, als die Anzahl der Haare der Schafe der Banū Kalb beträgt.‘“
It was
narrated that ‘Aishah said: “I missed the Prophet (ﷺ) one
night, so I went out looking for him. I found him at Al-Baqi’,
raising
his head towards the sky. He said: ‘O ‘Aishah, were you
afraid that
Allah and His Messenger would wrong you?’” She said:
“I said: ‘No, it
is not that, but I thought that you had gone to
one of your other
wives.’ He said: ‘Allah descends on the night
of the middle of Sha’ban
to the lowest heaven, and He forgives more
than the numbers of hairs
on the sheep of Banu Kalb.’”

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1390

Was über die Nacht zur Mitte des Schaʿbān überliefert wurdeWhat was narrated concerning the night of the middle of Sha’banباب مَا جَاءَ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ

حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ رَاشِدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ أَيْمَنَ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَرْزَبٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ ﷺ ـ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ لَيَطَّلِعُ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَيَغْفِرُ لِجَمِيعِ خَلْقِهِ إِلاَّ لِمُشْرِكٍ أَوْ مُشَاحِنٍ ‏"‏ ‏.‏


حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ النَّضْرُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ ـ ﷺ ـ نَحْوَهُ ‏.‏
Es wurde von Abū Mūsā al-Aschʿarī überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Allah blickt in der Nacht zur Mitte des Schaʿbān auf Seine Schöpfung herab und vergibt all Seinen Geschöpfen, außer dem Götzendiener und dem Mushāhin.“

Eine weitere Überlieferungskette von Abū Mūsā, vom Propheten (ﷺ), mit ähnlichem Wortlaut.
It was
narrated from Abu Musa Al-Ash’ari that the Messenger of Allah
(ﷺ)
said: “Allah looks down on the night of the middle of Sha’ban
and
forgives all His creation, apart from the idolater and the
Mushahin.”
Another chain from Abu Musa, from the Prophet (ﷺ) with similar wording.

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1391

Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَتْنِي شَعْثَاءُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ صَلَّى يَوْمَ بُشِّرَ بِرَأْسِ أَبِي جَهْلٍ رَكْعَتَيْنِ ‏.‏
Es wurde von ʿAbdullah ibn Abū Awfā überliefert, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) an dem Tag, an dem ihm die frohe Nachricht vom Tod Abū Dschahls überbracht wurde, zwei Rakʿah betete.
It was
narrated from ‘Abdullah bin Abu Awfa that the Messenger of
Allah
(ﷺ) prayed two Rak’ah on the day when he was given the glad
tidings of the head (death) of Abu Jahl.

Da’if · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1392

Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ صَالِحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا أَبِي، أَنْبَأَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدَةَ السَّهْمِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ بُشِّرَ بِحَاجَةٍ فَخَرَّ سَاجِدًا ‏.‏
Es wurde von Anas ibn Mālik überliefert, dass dem Propheten (ﷺ) die frohe Botschaft überbracht wurde, dass eines seiner Anliegen erfüllt worden war, woraufhin er sich niederwarf und niederwarf.
It was
narrated from Anas bin Malik that the Prophet (ﷺ) was given
glad
tidings that a need of his had been met, and he fell down
prostrate.

Hasan · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1393

Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ خَرَّ سَاجِدًا ‏.‏
Es wurde von ʿAbdur-Rahmān ibn Kaʿb ibn Mālik überliefert, dass sein Vater sagte: Als Allah seine Reue annahm, fiel er nieder und warf sich prostrierend zu Boden.
It was
narrated from ‘Abdur-Rahman bin Ka’b bin Malik that his father
said that when Allah accepted his repentance, he fell down prostrate.

Sahih · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1394

Was über das Gebet und die Niederwerfung zu Zeiten der Dankbarkeit überliefert wurdeWhat was narrated concerning Prayer and prostration at times of gratitudeباب مَا جَاءَ فِي الصَّلاَةِ وَالسَّجْدَةِ عِنْدَ الشُّكْرِ

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ بَكَّارِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ ﷺ ـ كَانَ إِذَا أَتَاهُ أَمْرٌ يَسُرُّهُ أَوْ يُسَرُّ بِهِ خَرَّ سَاجِدًا شُكْرًا لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى ‏.‏
Von Abū Bakrah wurde überliefert, dass der Prophet (ﷺ), wenn er eine Nachricht hörte, die ihn erfreute oder über die man sich freuen sollte, sich aus Dankbarkeit gegenüber Allah, dem Segensreichen und Erhabenen, niederwarf und die Niederwerfung vollzog.
It was
narrated from Abu Bakrah that when the Prophet (ﷺ) heard
news that
made him happy, or for which one should be happy, he would
fall down
prostrate in gratitude to Allah, the Blessed and Exalted.

Hasan · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1395

Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، وَسُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ ـ ﷺ ـ حَدِيثًا يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ ﷺ ـ ‏"‏ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ - وَقَالَ مِسْعَرٌ ثُمَّ يُصَلِّي - وَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ‏"‏ ‏.‏
Es wurde überliefert, dass ʿAlī ibn Abū Tālib sagte: „Wenn ich einen Hadith vom Gesandten Allahs (ﷺ) hörte, ließ Allah mich daraus so viel Nutzen ziehen, wie Er wollte. Wenn ich ihn jedoch von jemand anderem hörte, ließ ich ihn bei Allah schwören; und wenn er schwor, glaubte ich ihm. Abū Bakr berichtete mir – und Abū Bakr sprach die Wahrheit –, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Es gibt keinen Menschen, der eine Sünde begeht, dann die Gebetswaschung vollzieht und sie gut verrichtet, anschließend zwei Rakʿah betet – Misʿar sagte: „anschließend betet“ – und Allah um Vergebung bittet, ohne dass Allah ihm vergibt.‘“
It was
narrated that ‘Ali bin Abu Talib said: “If I heard a Hadith
from
the Messenger of Allah (ﷺ), Allah benefitted me with it as much
as
He willed, and if I heard it from anyone else, I would ask him to
swear me an oath, then if he swore an oath I would believe him. Abu
Bakr told me and Abu Bakr spoke the truth that the Messenger of Allah
(ﷺ) said: ‘There is no man who commits a sin then he performs
ablution and does it well, then he prays two Rak’ah,’ (one of the
narrators) Mis’ar said: ‘then performs prayer and seeks the
forgiveness of Allah, but Allah will forgive him.’

Hasan · Darussalam (Sunnah.com)

Sunan Ibn Majah 1396

Was überliefert wurde, dass das Gebet eine Sühne istWhat was narrated saying that Prayer is an expiationباب مَا جَاءَ فِي أَنَّ الصَّلاَةَ كَفَّارَةٌ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - أَظُنُّهُ - عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُمْ غَزَوْا غَزْوَةَ السَّلاَسِلِ فَفَاتَهُمُ الْغَزْوُ فَرَابَطُوا ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى مُعَاوِيَةَ وَعِنْدَهُ أَبُو أَيُّوبَ وَعُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ فَقَالَ عَاصِمٌ يَا أَبَا أَيُّوبَ فَاتَنَا الْغَزْوُ الْعَامَ وَقَدْ أُخْبِرْنَا أَنَّهُ مَنْ صَلَّى فِي الْمَسَاجِدِ الأَرْبَعَةِ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ ‏.‏ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَدُلُّكَ عَلَى أَيْسَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ ﷺ ـ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ كَمَا أُمِرَ وَصَلَّى كَمَا أُمِرَ غُفِرَ لَهُ مَا قَدَّمَ مِنْ عَمَلٍ ‏"‏ ‏.‏ أَكَذَلِكَ يَا عُقْبَةُ قَالَ نَعَمْ ‏.‏
Es wurde von ʿĀsim ibn Sufyān ath-Thaqafī überliefert, dass sie zum Feldzug von Salāsil aufbrachen, jedoch keine Schlacht stattfand; sie bezogen lediglich ihre Stellungen. Danach kehrten sie zu Muʿāwiyah zurück, bei dem sich Abū Ayyūb und ʿUqbah ibn ʿĀmir befanden. ʿĀsim sagte: „O Abū Ayyūb, dieses Jahr ist uns der Dschihād entgangen, und uns wurde berichtet, dass demjenigen, der in den vier Moscheen betet, seine Sünden vergeben werden.“ Er sagte: „O Sohn meines Bruders, soll ich dir nicht etwas nennen, das leichter ist als das? Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: ‚Wer die Gebetswaschung so vollzieht, wie es ihm befohlen wurde, und so betet, wie es ihm befohlen wurde, dem werden seine früheren (schlechten) Taten vergeben.‘“ Er sagte: „Hat er es nicht so gesagt, o ʿUqbah?“ Dieser sagte: „Ja.“
It was
narrated from ‘Asim bin Sufyan Thaqafi that they went on the
campaign of Salasil, but no battle took place; they only took up
their
positions. Then they came back to Mu’awiyah, and Abu Ayyub
and ‘Uqbah
bin ‘Amir were with him. ‘Asim said: “O Abu Ayyub,
we have missed out
on Jihad this year, and we were told that whoever
prays in the four
mosques will be forgiven his sins.” He said: “O
son of my brother,
shall I not tell you of something easier than
that? I heard the
Messenger of Allah (ﷺ) say: ‘Whoever performs
ablution as he has
been commanded, and prays as he has been
commanded, will be forgiven
his previous (bad) deeds.’” He said:
“(Did he not say it) like that, O
‘Uqbah?” He said: “Yes.”

Hasan · Darussalam (Sunnah.com)