Hadith

Der Fall von HindThe case of Hindباب قَضِيَّةِ هِنْدٍ ‏‏

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ خِبَاءٍ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يُذِلَّهُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ وَمَا عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ خِبَاءٍ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يُعِزَّهُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ ‏"‏ وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مُمْسِكٌ فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُنْفِقَ عَلَى عِيَالِهِ مِنْ مَالِهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ ‏"‏ لاَ حَرَجَ عَلَيْكِ أَنْ تُنْفِقِي عَلَيْهِمْ بِالْمَعْرُوفِ ‏"‏ ‏.‏

ʿĀʾischa berichtete, dass Hind zum Gesandten Allahs (ﷺ) kam und sagte: „Gesandter Allahs, bei Allah, es gab auf der Erde kein anderes Haus als dein Haus, bei dem ich mir wünschte, dass Allah es erniedrigt, und nun gibt es auf der Erde kein anderes Haus als dein Haus, bei dem ich mir wünsche, dass Allah es ehrt.“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „So ist es, bei Dem, in Dessen Hand mein Leben liegt.“ Sie sagte: „Gesandter Allahs, Abū Sufyān ist ein geiziger Mann. Ist es für mich unbedenklich, aus seinem Vermögen für seine Kinder auszugeben, ohne seine Erlaubnis?“ Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Es ist für dich unbedenklich, für sie das auszugeben, was angemessen ist.“

A'isha reported that Hind came to Allah's Messenger (ﷺ) and said: Messenger of Allah, by Allah, there was no other household upon the surface of the earth than your household about which I cherished Allah bringing disgrace upon it, (and now) there is no other household upon the surface of the earth than your household about which I cherish Allah granting it honour. Allah's Messenger (ﷺ) said: It is so, by Him in Whose Hand is my life She said: Allah's Messenger, Abu Sufyan is a niggardly person. Is there any harm for me if I spend upon his children out of his wealth without his permission? Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: There is no harm for you if you spend upon them what is reasonable.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1714 d

Der Fall von HindThe case of Hindباب قَضِيَّةِ هِنْدٍ ‏‏

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ خِبَاءٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَذِلُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ وَمَا أَصْبَحَ الْيَوْمَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ خِبَاءٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَعِزُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ مِنْ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا فَقَالَ لَهَا ‏"‏ لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ‏"‏ ‏.‏

ʿĀʾischa berichtete, dass Hind, die Tochter von ʿUtba ibn Rabīʿa, zum Gesandten Allahs (ﷺ) kam und sagte: „O Gesandter Allahs, bei Allah, auf der Erde gab es kein Haus, dessen Erniedrigung mir lieber gewesen wäre als die Erniedrigung deines Hauses. Heute jedoch gibt es auf der Erde kein Haus, dessen Ehrung mir lieber wäre als die Ehrung deines Hauses.“ Darauf sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): „Es wird zunehmen, bei Dem, in Dessen Hand mein Leben ist.“ Dann sagte sie: „O Gesandter Allahs, Abū Sufyān ist ein geiziger Mann. Ist es für mich eine Sünde, wenn ich von dem, was ihm gehört, für unsere Kinder ausgebe?“ Er sagte zu ihr: „Nein, außer dem, was angemessen ist.“

A'isha reported that Hind, daughter of Utba h. Rabi', came to Allah's Messenger (ﷺ) and said: Allah's Messenger, by Allah, there was no household upon the surface of the earth than your household about which I cherished that it should be disgraced. But today there is no household on the surface of the earth than your household about which I cherish that it be honoured Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said. It will increase, by Him in Whose Hand is my life. She then said: Messenger of Allah, Abu Sufyan is a niggardly person; is there any harm for me if I spend out of that which belongs to him on our children? He said to her: No, but only that what is reasonable.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1715 a

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلاَثًا وَيَكْرَهُ لَكُمْ ثَلاَثًا فَيَرْضَى لَكُمْ أَنْ تَعْبُدُوهُ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا وَيَكْرَهُ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةَ الْمَالِ ‏"‏ ‏.‏

Abū Huraira überlieferte, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

Wahrlich, Allah liebt für euch drei Dinge und missbilligt für euch drei Dinge. Er ist damit zufrieden, dass ihr Ihn anbetet und Ihm nichts beigesellt, dass ihr alle am Seil Allahs festhaltet und euch nicht spaltet. Und Er missbilligt für euch belangloses Gerede, hartnäckiges Fragen und die Verschwendung von Vermögen.

Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Verily Allah likes three things for you and He disapproves three things for you. He is pleased with you that you worship Him and associate nor anything with Him, that you hold fast the rope of Allah, and be not scattered; and He disapproves for you irrelevant talk, persistent questioning ane the wasting of wealth.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1715 b

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سُهَيْلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَيَسْخَطُ لَكُمْ ثَلاَثًا ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ وَلاَ تَفَرَّقُوا ‏.‏

Dieser Hadith ist über Suhail mit derselben Überliefererkette, jedoch mit einer geringfügigen Abweichung im Wortlaut, überliefert worden.

This hadith has been narrated on the authority of Suhail with the same chain of transmitters, but with a slight variation of words.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 593 f

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ عُقُوقَ الأُمَّهَاتِ وَوَأْدَ الْبَنَاتِ وَمَنْعًا وَهَاتِ وَكَرِهَ لَكُمْ ثَلاَثًا قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةَ الْمَالِ ‏"‏ ‏.‏

Al-Mughīra ibn Schuʿba berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

„Wahrlich, Allah, der Erhabene und Majestätische, hat euch verboten: den Ungehorsam gegenüber den Müttern, das Lebendigbegraben von Töchtern, anderen ihr Recht vorzuenthalten, obwohl man in der Lage ist, es ihnen zurückzugeben, und das Einfordern dessen, worauf man kein rechtmäßiges Anrecht hat.

Und Er missbilligte für euch drei Dinge: belangloses Gerede, hartnäckiges Fragen und die Verschwendung von Vermögen.“

Mughira b. Shu'ba reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Verity Allah, the Glorious and Majestic, has forbidden for you: disobedience to mothers, and burying alive daughters, withholding the right of others in spite of having the power to return that to them and demanding that (which is not one's legitimate right). And He disapproved three things for you; irrelevant talk, persistent questioning and wasting of wealth.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 593 g

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

وَحَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَهُ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَحَرَّمَ عَلَيْكُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ ‏.‏

Ein Hadith wie dieser ist ebenfalls überliefert worden, und zwar von Manṣūr, mit einer geringfügigen Abweichung im Wortlaut.

A hadith like this has been trransmitted on the authority of Mansur with a slight vairiation of words.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 593 h

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَشْوَعَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، حَدَّثَنِي كَاتِبُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ اكْتُبْ إِلَىَّ بِشَىْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ ‏.‏ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ كَرِهَ لَكُمْ ثَلاَثًا قِيلَ وَقَالَ وَإِضَاعَةَ الْمَالِ وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ ‏"‏ ‏.‏

Al-Schaʿbī berichtete, dass der Schreiber von al-Mughīra ibn Schuʿba sagte: Muʿāwiya schrieb an al-Mughīra: „Schreibe mir etwas auf, das du vom Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) gehört hast.“ Darauf schrieb er: „Ich hörte den Gesandten Allahs (Allahs Segen und Frieden seien auf ihm) sagen: Wahrlich, Allah missbilligt für euch drei Dinge: belangloses Gerede, die Verschwendung von Vermögen und beharrliches Fragen.“

Sha'bi reported that the scribe of al-Mughira b. Shu'ba said: Mu'awiya wrote to Mughira: Write for me something which you heard from Allah's Messenger (ﷺ) ; and he wrote: I heard Allah's Messenger (ﷺ) as saying. Verily Allah disapproves three thingq for you: irrelevant talk, wasting of wealth and persistent questioning.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 593 i

Das Verbot, ohne Not zu viel zu verlangen. Das Verbot, die Rechte anderer zurückzuhalten und von ihnen zu fordern, das heißt, anderen ihre Rechte zu verweigern und das zu verlangen, worauf man keinen Anspruch hat.The prohibition of asking too much with no need. The prohibition of withholding the rights of others and asking of them, which means refusing to give others their rights and asking for that to which one is not entitlesباب النَّهْيِ عَنْ كَثْرَةِ الْمَسَائِلِ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ وَالنَّهْيِ عَنْ مَنْعٍ وَهَاتٍ وَهُوَ الاِمْتِنَاعُ مِنْ أَدَاءِ حَقٍّ لَزِمَهُ أَوْ طَلَبُ مَا لاَ يَسْتَحِقُّهُ

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ وَرَّادٍ، قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ إِلَى مُعَاوِيَةَ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ ثَلاَثًا وَنَهَى عَنْ ثَلاَثٍ حَرَّمَ عُقُوقَ الْوَالِدِ وَوَأْدَ الْبَنَاتِ وَلاَ وَهَاتِ ‏.‏ وَنَهَى عَنْ ثَلاَثٍ قِيلٍ وَقَالٍ وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةِ الْمَالِ ‏"‏ ‏.‏

Warrād überlieferte, dass al-Mughīra an Muʿāwiya schrieb:

Der Friede sei mit dir. Danach zum eigentlichen Anliegen: Ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: Wahrlich, Allah hat drei Dinge verboten und drei Dinge untersagt. Er hat den Ungehorsam gegenüber den Eltern, das Lebendigbegraben von Töchtern und das Zurückhalten dessen, was man zurückzugeben vermag, ausdrücklich für harām erklärt. Und Er hat drei Dinge untersagt: belangloses Gerede, hartnäckiges Fragen und die Verschwendung von Vermögen.

Warrad reported that al-Mughira wrote to Mu'awiya: Peace be upon you, and then coming to the poirt (I should say) that I heard Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Verily Allah has Prohibited three things and has forbidden three things. He has declared absolutely haram the disobedience of father, burying of daughters alive, and withholding that which you have power to return, and has forbidden three things: irrelevant talk, persistent questioning, and wasting of wealth.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1716 a

Der Lohn des Richters, wenn er sich bemüht, zu einer Entscheidung zu gelangen, unabhängig davon, ob er richtig oder falsch liegtThe reward of the judge if he strives to reach a decision, whether he gets it right or wrongباب بَيَانِ أَجْرِ الْحَاكِمِ إِذَا اجْتَهَدَ فَأَصَابَ أَوْ أَخْطَأَ ‏‏

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، مَوْلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ إِذَا حَكَمَ الْحَاكِمُ فَاجْتَهَدَ ثُمَّ أَصَابَ فَلَهُ أَجْرَانِ ‏.‏ وَإِذَا حَكَمَ فَاجْتَهَدَ ثُمَّ أَخْطَأَ فَلَهُ أَجْرٌ ‏"‏ ‏.‏

ʿAmr ibn al-ʿĀṣ berichtete, dass er den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen hörte:

„Wenn ein Richter ein Urteil fällt, nachdem er sich nach Kräften bemüht hat, richtig zu entscheiden, und dabei das Richtige trifft, erhält er zwei Belohnungen. Wenn er ein Urteil fällt, nachdem er sich nach Kräften bemüht hat, zu einer richtigen Entscheidung zu gelangen, sich aber irrt, erhält er eine Belohnung.“

'Amr b. al-'As reported that he heard Allah's Messenger (ﷺ) as saying: When a judge gives a decision, having tried his best to decide correctly and is right, there are two rewards for him; and if he gave a judgment after having tried his best (to arrive at a correct decision) but erred, there is one reward for him.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1716 b

Der Lohn des Richters, wenn er sich bemüht, zu einer Entscheidung zu gelangen, unabhängig davon, ob er richtig oder falsch liegtThe reward of the judge if he strives to reach a decision, whether he gets it right or wrongباب بَيَانِ أَجْرِ الْحَاكِمِ إِذَا اجْتَهَدَ فَأَصَابَ أَوْ أَخْطَأَ ‏‏

وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ، مُحَمَّدٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ فِي عَقِبِ الْحَدِيثِ قَالَ يَزِيدُ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ أَبَا بَكْرِ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقَالَ هَكَذَا حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏

Dieser Hadith wurde über Abū Huraira mit einer anderen Überliefererkette überliefert.

This hadith has been narrated on the authority of Abu Huraira with another chain of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1716 c

Der Lohn des Richters, wenn er sich bemüht, zu einer Entscheidung zu gelangen, unabhängig davon, ob er richtig oder falsch liegtThe reward of the judge if he strives to reach a decision, whether he gets it right or wrongباب بَيَانِ أَجْرِ الْحَاكِمِ إِذَا اجْتَهَدَ فَأَصَابَ أَوْ أَخْطَأَ ‏‏

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيَّ - حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ اللَّيْثِيُّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ مِثْلَ رِوَايَةِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ بِالإِسْنَادَيْنِ جَمِيعًا ‏.‏

Dieser Hadith ist über Usāma ibn al-Hād al-Laythī überliefert worden.

This hadith has been transmitted on the authority of Usama b. al-Had al-Laithi.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1717 a

Es ist verpönt, dass ein Richter ein Urteil fällt, wenn er zornig ist.It is disliked for a judge to pass a judgement when he is angryباب كَرَاهَةِ قَضَاءِ الْقَاضِي وَهُوَ غَضْبَانُ ‏‏

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ أَبِي بَكْرَةَ ‏.‏ قَالَ كَتَبَ أَبِي - وَكَتَبْتُ لَهُ - إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَهُوَ قَاضٍ بِسِجِسْتَانَ أَنْ لاَ، تَحْكُمَ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَأَنْتَ غَضْبَانُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحْكُمْ أَحَدٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَهُوَ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏

ʿAbd ar-Raḥmān ibn Abī Bakra überlieferte: Mein Vater diktierte ʿUbaidullāh ibn Abī Bakra – während dieser Richter von Sīǧistān war –, und ich schrieb es für ihn nieder: „Richte nicht zwischen zwei Personen, wenn du zornig bist, denn ich hörte den Gesandten Allahs (ﷺ) sagen: Keiner von euch soll zwischen zwei Personen richten, wenn er zornig ist.“

Abd al-Rahman b. Abu Bakra reported: My father dictated (and I wrote for him) to Ubaidullah b. Abu Bakra while he was the judge of Sijistan: Do not judge between two persons when you are angry, for I have heard Allah's Messenger (ﷺ) as saying: None of you should judge between two persons when he is angry.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1717 b

Es ist verpönt, dass ein Richter ein Urteil fällt, wenn er zornig ist.It is disliked for a judge to pass a judgement when he is angryباب كَرَاهَةِ قَضَاءِ الْقَاضِي وَهُوَ غَضْبَانُ ‏‏

وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي كِلاَهُمَا، عَنْ شُعْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ ‏.‏

Dieser Hadith wurde über eine weitere Überliefererkette nach ʿAbd ar-Raḥmān ibn Abū Bakra überliefert.

This hadith has been narrated on the authority of 'Abd al-Rahman b. Abu Bakra through another chain of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1718 a

Zurückweisung falscher Rechtsurteile und neu eingeführter AngelegenheitenRejection of wrong rulings and of newly-invented mattersباب نَقْضِ الأَحْكَامِ الْبَاطِلَةِ وَرَدِّ مُحْدَثَاتِ الأُمُورِ ‏‏

حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ الْهِلاَلِيُّ جَمِيعًا عَنْ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ سَعْدٍ قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ ‏"‏ ‏.‏

ʿĀʾischa berichtete, dass Allahs Gesandter (ﷺ) sagte: „Wer in unsere Angelegenheiten etwas einführt, wofür es keine gültige Grundlage gibt, begeht eine Sünde, und diese Dinge sind zurückzuweisen.“

'A'isha reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: He who innovates things in our affairs for which there is no valid (reason) (commits sin) and these are to be rejected.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1718 b

Zurückweisung falscher Rechtsurteile und neu eingeführter AngelegenheitenRejection of wrong rulings and of newly-invented mattersباب نَقْضِ الأَحْكَامِ الْبَاطِلَةِ وَرَدِّ مُحْدَثَاتِ الأُمُورِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَامِرٍ، قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ سَأَلْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ رَجُلٍ، لَهُ ثَلاَثَةُ مَسَاكِنَ فَأَوْصَى بِثُلُثِ كُلِّ مَسْكَنٍ مِنْهَا قَالَ يُجْمَعُ ذَلِكَ كُلُّهُ فِي مَسْكَنٍ وَاحِدٍ ثُمَّ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ ‏"‏ مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ ‏"‏ ‏.‏

Saʿd ibn Ibrāhīm berichtete: Ich fragte Qāsim ibn Muḥammad nach einer Person, die drei Wohnhäuser besaß und von jedem dieser Häuser ein Drittel als Vermächtnis bestimmte. Er (Qāsim ibn Muḥammad) sagte: Alle könnten in einem Haus zusammengelegt werden. Dann sagte er: ʿĀʾischa teilte mir mit, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) gesagt habe: „Wer eine Handlung begeht, für die es von uns keine Billigung gibt, die wird zurückgewiesen.“

Sa'd b. Ibrahim reported: I asked Qasim b. Muhammad about a person who had three dwelling houses and he willed away the third part of every one of these houses; he (Qasim b. Muhammad) said: All of them could be combined in one house; and then said: 'A'isha informed me that Allah's Messenger (ﷺ) said: He who did any act for which there is no sanction from our behalf, that is to be rejected.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1719

Die besten ZeugenThe best of witnessesباب بَيَانِ خَيْرِ الشُّهُودِ ‏‏

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَمْرَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، الْجُهَنِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ ‏"‏ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ الشُّهَدَاءِ الَّذِي يَأْتِي بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلَهَا ‏"‏ ‏.‏

Zaid ibn Khalid al-Dschuhani berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: „Soll ich euch nicht von den besten Zeugen erzählen? Es ist derjenige, der seinen Beweis vorbringt, bevor er danach gefragt wird.“

Zaid b. Khalid al-Juhani reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Should I not tell you of the best witnesses? He is the one who produces his evidence before he is asked for it.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1720 a

Unterschiede zwischen den MudschahidunDifferences between mujtahidsباب بَيَانِ اخْتِلاَفِ الْمُجْتَهِدِينَ ‏‏

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ ‏"‏ بَيْنَمَا امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا جَاءَ الذِّئْبُ فَذَهَبَ بِابْنِ إِحْدَاهُمَا ‏.‏ فَقَالَتْ هَذِهِ لِصَاحِبَتِهَا إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ أَنْتِ ‏.‏ وَقَالَتِ الأُخْرَى إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ ‏.‏ فَتَحَاكَمَتَا إِلَى دَاوُدَ فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى فَخَرَجَتَا عَلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ فَأَخْبَرَتَاهُ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّهُ بَيْنَكُمَا ‏.‏ فَقَالَتِ الصُّغْرَى لاَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ هُوَ ابْنُهَا ‏.‏ فَقَضَى بِهِ لِلصُّغْرَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ بِالسِّكِّينِ قَطُّ إِلاَّ يَوْمَئِذٍ مَا كُنَّا نَقُولُ إِلاَّ الْمُدْيَةَ ‏.‏

Abū Huraira berichtete, dass der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte:

Während zwei Frauen mit ihren beiden Söhnen unterwegs waren, kam ein Wolf und nahm das Kind einer von ihnen mit. Eine von ihnen sagte zu ihrer Gefährtin: „Er ist mit deinem Kind davongelaufen.“ Die andere sagte: „Er ist mit deinem Kind davongelaufen.“ Sie brachten die Angelegenheit zu Dāwūd (David), damit er darüber entschied, und er entschied zugunsten der älteren Frau. Daraufhin gingen sie zu Sulaimān ibn Dāwūd – Allahs Frieden sei auf ihnen beiden – und erzählten ihm die Geschichte. Er sagte: „Bringt mir ein Messer, damit ich es für euch (in zwei Teile) zerschneiden kann.“ Die jüngere Frau sagte: „Nein, das kann nicht sein, möge Allah sich deiner erbarmen; es gehört ihr“ – der älteren Frau. Da entschied er zugunsten der jüngeren Frau.

Abū Huraira sagte: „Wenn ich das Wort *as-sikkīn* überhaupt jemals gehört habe, dann an jenem Tag. Wir nannten es sonst nur *al-Mudyā*.“

Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: While two women had been going along witn their two sons, a wolf came and made away with the child of one of them. One of them said to her companion: It is with your child that it (the wolf) has run away The other one said: It has run away with your child. They brought the matter to (Hadrat) Dawud (David) for decision and he made a decision in favour of the elder one. They then went to Sulaiman b. Dawud (may there be peace upon both of them) and told them (the story). He said: Bring me a knife so that I may cut him (the child) (into two parts) for you. The younger one said: No, it can't be, may Allah have mercy upon you, he (the child) belongs to her (the elder). So he gave a decision in favour of the younger one. abu Huraira said: If ever I heard of the word as-sikin at all, it was that day. We called it by no other name but al-Mudya.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1720 b

Unterschiede zwischen den MudschahidunDifferences between mujtahidsباب بَيَانِ اخْتِلاَفِ الْمُجْتَهِدِينَ ‏‏

وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْسَرَةَ الصَّنْعَانِيَّ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَ مَعْنَى حَدِيثِ وَرْقَاءَ ‏.‏

Dieser Hadith wurde von Abū az-Zinād mit derselben Überliefererkette überliefert.

This hadith has been narrated on the authority of Abu az-Zinad with the same chain of transmitters.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1721

Es ist empfehlenswert, dass ein Richter zwischen Streitparteien schlichtetIt is recommended for a judge to reconcile between disputantsباب اسْتِحْبَابِ إِصْلاَحِ الْحَاكِمِ بَيْنَ الْخَصْمَيْنِ ‏‏

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ‏"‏ اشْتَرَى رَجُلٌ مِنْ رَجُلٍ عَقَارًا لَهُ فَوَجَدَ الرَّجُلُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ فِي عَقَارِهِ جَرَّةً فِيهَا ذَهَبٌ فَقَالَ لَهُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ خُذْ ذَهَبَكَ مِنِّي إِنَّمَا اشْتَرَيْتُ مِنْكَ الأَرْضَ وَلَمْ أَبْتَعْ مِنْكَ الذَّهَبَ ‏.‏ فَقَالَ الَّذِي شَرَى الأَرْضَ إِنَّمَا بِعْتُكَ الأَرْضَ وَمَا فِيهَا - قَالَ - فَتَحَاكَمَا إِلَى رَجُلٍ فَقَالَ الَّذِي تَحَاكَمَا إِلَيْهِ أَلَكُمَا وَلَدٌ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِي غُلاَمٌ وَقَالَ الآخَرُ لِي جَارِيَةٌ ‏.‏ قَالَ أَنْكِحُوا الْغُلاَمَ الْجَارِيَةَ وَأَنْفِقُوا عَلَى أَنْفُسِكُمَا مِنْهُ وَتَصَدَّقَا ‏"‏ ‏.‏

Hammām ibn Munabbih sagte: Abū Huraira überlieferte zahlreiche Hadithe vom Gesandten Allahs (ﷺ), und einer davon lautet:

Eine Person kaufte von einer anderen Person ein Stück Land. Derjenige, der das Land gekauft hatte, fand darin ein Tongefäß, das Gold enthielt. Der Käufer des Landes sagte zum Verkäufer: „Nimm dein Gold von mir zurück, denn ich habe von dir nur das Land gekauft, nicht aber das Gold.“ Der Mann, der das Land verkauft hatte, sagte: „Ich habe dir das Land und alles, was sich darin befand, verkauft.“

Sie legten die Angelegenheit einer Person vor. Derjenige, der zum Richter bestimmt worden war, sagte zu ihnen: „Habt ihr Kinder?“ Einer von ihnen sagte: „Ich habe einen Sohn“, und der andere sagte: „Ich habe eine junge Tochter.“ Er, der Richter, sagte: „Verheiratet diesen jungen Mann mit dem Mädchen, gebt etwas davon für euch selbst aus und spendet auch etwas davon als Almosen.“

Hammim b. Munabbih said: Abu Huraira reported (so many) ahadith of Allah's Messenger (ﷺ), and one of them is this: A person bought from another person a piece of land, and the person who had, bought that land found in it an earthen ware which contained gold. The person who had bought the land said (to the seller of the land): Take your gold from me, for I bought only the land from you and not the gold. The man who had sold the land said: I sold the land to you and whatever was in it. They referred the matter to a person. One who was made as a judge said to them: Have you any issue? One of them said: I have a boy, and the other said: I have a young daughter He (the judge) said: Marry this young boy with the girl, and spend something on yourselves and also give (some) charity out of it.

Sahih (Sunnah.com)

Sahih Muslim 1722 a

Aufheben verlorenen Eigentums eines PilgersPicking up property lost by a pilgrimباب

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ، الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ ‏"‏ اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَشَأْنَكَ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ ‏"‏ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ ‏"‏ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى أَحْسِبُ قَرَأْتُ عِفَاصَهَا

Zaid b. Chālid al-Dschuhanī berichtete: Ein Mann kam zum Gesandten Allahs (ﷺ) und fragte ihn nach dem Aufheben verlorener Gegenstände. Er sagte: „Präge dir ihren Beutel und das Band, mit dem er verschnürt ist, gut ein; dann gib ein Jahr lang bekannt, dass du sie gefunden hast. Wenn ihr Besitzer innerhalb dieser Zeit kommt, gib sie ihm zurück; andernfalls gehört sie dir.“ Er fragte erneut: „Und was ist mit einem verlorenen Schaf?“ Darauf sagte er (der Prophet, Allahs Segen und Frieden seien auf ihm): „Es gehört dir oder deinem Bruder oder dem Wolf.“ Er fragte: „Und was ist mit einem verlorenen Kamel?“ Da sagte er: „Du hast nichts damit zu tun. Es hat seinen Wasserschlauch und seine Hufe bei sich. Es gelangt zur Wasserstelle und frisst von den Blättern der Bäume, bis sein Besitzer es findet.“

Zaid b. Khalid al-Juhani reported: A man came to Allah's Messenger (ﷺ) and asked him about picking up of stray articles. He said: Recognise (well) its bag and the strap (by which it is tied) then make announcement of that for a year. If its owner comes (within this time return that to him), otherwise it is yours. He (again) said: (What about) the lost goat? Thereupon he (the Holy Prophet) said: It is yours or for your brother, or for the wolf. He said: (What about) the lost camel? Thereupon he said: You have nothing to do with it; it has a leather bag along with it, and its shoes also. It comes to the watering-place, eats (the leaves of the) trees until its master finds him.

Sahih (Sunnah.com)

Hadith entdeckenDiscover Hadith

Deine LeseansichtYour reading view